Kürdistan'da Bir Yolcu

                                                        O.'ya

kırmızı tarlaların sessizliğinde

takip edip yolların izlerini

kaç otobüs kaç uçak kaç ayak

gölgeni düşürüyorsun. Öylece kal.

hangisi kimin gölgesiydi gözleri yok

ağzı yok, kulakları belirsiz

saçlarından savrulan her şey,

tılsımı içinde akardı bir yorgun gecenin.

benim ellerimi de sen al, ben yorgunum.

dünyanın bütün kirazlarını benim için topla

çocuklarına dağıt yorgun topraklarının

kara saçlı, kara tenli

yanık kalpli.

sevaplarını da sen al. Öylece kal.

burada susulması gerekiyor,

hangimizin sessizliğiydi kulağımı yırtan? (bir sabah kendimi öylece içinde buluverdiğim)

bir sabah öylece buluverdim kendimi

rüyamın içinden içinden imgeni sürekleyip getirmişken.

Öylece kaldım.

21 Haziran 2015

uzun bir gündüzün gecesi (bütün uzun gündüzlerin bir gecesi vardır)

bütün uzun gündüzlerin

gecesi

kırmızı bir bota binip

karşı kıyaya geçmek isterim

ulis’e katılmak için binlerce yılın berisinde.

kuyusunda kaybolunmayan bir köy

var mıdır?

kıyısında durulunmayan

bir şehir?

şişesinde boğulunmayan

bir içki?

dostlarım,

kendimi saklamadım

ama kendim olmak da istemedim.

yürümek istedim ama

durmak hiç istemedim.

bu gece diyorum bir kırmızı bot bulsam

-şöyle küçük bir motoru olsun yeter bana-

şu karanlık denizin içinden

şu sakin, şu ılık denizin içinden

karşı kıyaya geçmeyi isterdim

bin yılların ötesine geçmek.

küçük bir tekne, karanlık deniz, yorgun bir hava, yorgun bir beden

yığılıp kalmış anılar, zavallı karanlık melankolim,

sessiz paranoyam.

bütün uzun gündüzlerin içinde,

nice karanlık anlar vardır.

ben şiir yazmasını bilmem.

gündüzlerin kıymetini bilemem,

küçük karanlıkların yoğunluğunu…

küçük bir tekne, kırmızı

bilirsiniz nice martı dolanır bir vapurun

rüzgarının peşi sıra.

nicedir gidilmemiş bir kıyının sessizliğinde

nice özlem birikir

her uzun günün gecesi.

dostlarım,

ben demek de istemiyorum artık.

martılar,

bir tekne, kırmızı,

kara bir deniz

bir kıyı karşıda

bir de motor sesi.

20 Ocak 2015

katatoniye güzelleme

GERÇEĞİ ÜRETMEKTEN ALIKONULAN

SEN EY!

sessiz ve katı kütle.

durgunsun görüyorum

DURUYORSUN DUYUYORUM,

KIRMIZI

yeni bir gün başlarken

sen

su-

su-

yorsun.

çocuklarını bizimle besle

kimsenin çocuğu olmayan

sen

SEN

hiç kimsenin

hiç kimsesi

kimsesizlerin kimsesi.

kimsesizliğin

se-

si.

sessizliği.

SEN

sen-olmayan her şey,

piç,

üç kağıtçı,

kurnaz ve sıkılgan

etten ve arzudan ibaret

sen.

16 Kasım 14

İçimizden Biri Ağıtı

Paul Klee - Senecio

en dehşet dolu günlerin sonunda bile

derin bir uykuya

dalabilirim.

benim korkularım beni kabuslarda

takip etmeyi sever,

uykusuzluktansa.

bir uyku zira,

katlanabileceğiniz kabusların

şiddeti ile ölçülür.

kahredici yalnızlığımsa hep

sakin bir mutluluğun

ılıklığında yakalar beni.

şu hayatta hiçbir şeyin

öylece sürüp gitmeyeceğini

göstermek için.

Şans, Risk ve Deneyim: Bir Benjamin Portresi

Spinoza'da Ortaklığın İnşası: Spinoza'nın Politika Felsefesinde Duygu/Akıl Gerilimi

Sınır ve Yaşam Üzerine Beş Fragman

[Ayşe Gökkan'ın Nüsaybin'deki eylemini 9 gündür takip ederken o eylemin etkisiyle aklıma kazınanları yazmaya çalıştım. Ölüm orucunu bugün sona erdirdi, fakat sınırlara ve duvarlara karşı eylemler için yeni bir gedik açmış oldu.]

1.

Ulus Baker daha 90’larda ölüm oruçlarının yaşama dair olduğunu, adına tezat bir şekilde yaşamla dopdolu bir politik eylem olduğunu anlatmıştı. Çünkü yaşam, kendinde dirençtir. Ve ölüm orucuna girmiş bir militan/eylemci, bedenini öldürüşünde yaşamın çığlığını haykırır.