Sağlam İskelet

Meggie Smith
Çeviren: Oğuz ş.
  
Hayat kısa, ancak bunu çocuklarımdan saklıyorum.
Hayat kısa
ve ben kendiminkini kısaltıyorum
binbir leziz, ihtiyatsız yolla
leziz bir şekilde ihtiyatsız binbir yolla
bunu çocuklarımdan saklayacağım. Dünya
en az yarı yarıya korkunç ve bu tutucu bir tahmin,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan.
Her kuşa karşılık kuşa atılan bir taş var.
Her sevilen çocuğa karşılık, kırılmış, terk edilmiş,
gölün dibini boylamış bir çocuk. Hayat kısa ve dünya
en az yarı yarıya korkunç, her nazik yabancıya
karşılık, seni kıracak biri var,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan. Onlara
dünyayı yutturmaya çalışıyorum. Gerçek
bir bok çukurunu gösterip, sağlam iskelet hakkında
cırıldayan bir emlakçı gibi: Burası güzel olabilir,
değil mi? Burayı güzel kılabilirsin.

Solucanların Şarkısı

Margaret Atwood
Çeviren: Oğuz ş.

Yer altındaydık uzun müddet,
işimizi yapıyorduk,
biz, çok ve bir olanlar,
hatırlar gibiyiz insan olduğumuzu.

Yaşıyorduk köklerin, taşların arasında,
şarkı söylüyorduk ama dinleyenimiz yoktu,
yalnızca geceleri
sevmek için açık havaya çıkıyorduk,
ki sevgi tiksinir
postalların tabanlarından,
onların deri, sofu inançlarından.

Biliriz bir postal neye benzer
gördüğümüzden onu en altından,
postalların felsefesini biliriz,
onların tekme ve tepinme metafiziğini.

Postallardan korkarız,
fakat küçümseriz postala gereksinen ayağı.

Yakında her yeri yabani otlar gibi
ama yavaşça istila edeceğiz;
esir bitkiler bizimle
ayaklanacak, çitler yıkılacak,
tuğla duvarlar sarsılıp çökecek,
ve artık postallar olmayacak.

O esnada toprak yiyor
ve uyuyoruz; bekliyoruz
ayaklarınızın altında.
Hücum! diye haykırdığımızda
hiçbir şey duymayacaksınız
başlarda.

Richard İçin Son Bir Şiir

Sandra Cisneros
Çeviren: Oğuz ş.*

24 Aralık ve sona geldik yeniden.
Bu sefer geri dönmemek üzere, biliyorum zira
seni kovmadım - ve yine de el salladık.
Ayakkabılar yok. Kızgın kapılar da.
Kıyafetleri katladık ve ayrı
yollara gittik.
Beğendiğim ince yün kazağını ardında
bırakmışsın ama diş fırçanı almayı akıl
etmişsin. Bu gece neredesin?

Richard, yeniden yılbaşı arifesindeyiz
ve eski hayaletler doluşuyor eve.
Yılbaşı ağacının kıyısında oturuyor
ve neyi yanlış yaptığımızı merak ediyorum.

Tamam, çalışmadık, ve bütün
anılar güzel değil doğrusunu söylemek gerekirse.
Fakat güzel zamanlarımız da oldu.
Aşk güzeldi. Yanımda çarpık uyuyuşunu
sevdim ve hiç korkulu düş görmedim.

Yıldızlar olmalı
bizimki gibi büyük savaşlar için. Ödüller
ve bir yığın şampanya olmalı hayatta kalanlar için.

Onca yıllık alçalmadan,
beceriksiz tatil girişimlerinden sonra,
acıyı abideleştirecek bir şey olmalı.

Birgün büyük Brezilya faciasını unutacağız.
O güne kadar, Richard, iyi olmanı dilerim.
Gönül maceralarını ve bol sıcak suyu sevmeni dilerim,
ve sana benden daha iyi davranacak birini.
Şimdi unuttum nedenini, ama sevmiştim seni bir zaman,
hatırlıyor musun?

Belki de bu mevsimde, sarhoş
ve duygusal, bir parçamın delirmiş ve
intihara meyilli olduğunu kabule razıyım,
anarşi için yaşlıca, hâlâ aşığım.

*Tercümenin "Tamam, çalışmadık..." diye başlayan ikinci kıtası ile, üçüncü dizenin "...savaşlar için" diye biten ilk cümlesi, onu Junot Diaz'ın Ve Onu İşte Böyle Kaybedersin kitabındaki epigraf vesilesiyle tercüme eden Avi Pardo'ya aittir. Ben şiiri o tercümeden sevdiğim için olduğu gibi kendi tercümeme aldım.

Sabah, İmparatorluğu Düşünürken

Raymond Carver
Çeviren: Oğuz ş.

Dudaklarımızı fincanların mineli kenarlarına bastırıyoruz 
ve biliyoruz kahvenin üzerinde yüzen bu yağın 
bir gün kalplerimizi durduracağını. Gözler ile parmaklar 
düşüyor gümüş olmayan gümüş takımının üzerine. Pencerenin dışında, 
dalgalar dövüyor eski şehrin ufalanmış duvarlarını. 
Ellerin kalkıyor kaba masa örtüsünden 
sanki bir kehanette bulunacak gibi. Dudakların titriyor... 
Lanet olsun gelecek demek istiyorum. 
Geleceğimiz öğleden sonranın derinlerine uzanıyor. 
Bir araba ve sürücüyle dar bir sokak bu, 
bize bakan ve tereddüt eden sürücü
sonra kafasını sallıyor. O esnada, 
güzel bir Leghorn yumurtası kırıyorum soğukkanlılıkla. 
Gözlerin buğulanıyor. Bana sırtını dönüyor, 
deniz kıyısındaki damlara bakıyorsun. 
Sinekler bile kıpırdamıyor. 
Diğer yumurtayı da kırıyorum. 
Birbirimizi azalttığımız kesin.

Salınıp Durur Bir Acemi

Henri Michaux

I.

seninle koca koca çocuklara

uçurtmalar dağıtırız

dağıtmışızdır da bir kırın alaca rüyası

görünür bölünmüş gecelerimize.

II.

yolları sarsacak mıdır yeniden

bir kedi mırıltısı bir sıcak bunaltısı

ben sana hangi sokaklardan geçip geleyim.

III.

çokça lakırdı

her yanında duyulan

ne karasın sen ayların içinde

bulutların dağılmaz mı?

sen bana hangi sokaklardan geçip gel.

IV.

şimdi yaşını başını almış bir simsar

yaşıyor bir denizin berisinde

satmaktan sert kayalara ruhunu

bir kitap yazdırıvermiş diyorlar

yaşamının olmazlarından.

seni tanıyordum

seni unuttum.

V.

her şey dönüp dolaşıp asıl sana geliyor

zamanı ellerimde tutuyorum

            −ılık yoğun

kokun beni ziyaret ediyor

buyur ediyorum

gülüşünü unutmuyorum

“hayhay” diyorum

masaya kitaplar saçılmış

bugün sigara içmiyorum

her şey dönüp dolaşıp sana geliyor.

VI.

gündüzün hayalleri

gecenin rüyaları var

uykusuzluk var

çocuklar, ağaçlar, rüzgarlar, kitaplar

var -da var

VII.

şiirler yazıyorum, aklımda

şiirler okuyorum, aklımda

yataklara gidiyorum, aklımda

çay demliyorum, hep aklımda

aklım ne büyükmüş diyorum

kalkıp bir rüyaya dalıyorum.

IX.

bir tütün dağınıklığının hayaleti

sehpanın üzerinde dolanıyor

gecenin büyüsünde bir adım sesleri

kanepem bir kişiliğe kavuşuyor

bazı hayaller nereye doğru büyümez mi?

X.

işte duyduğumuz hep o ağrı

yılların yaşamın yanı sıra

denir −denmeli

alıp veremediği olmamıştır

dünyanın ortasında salınıp durur bir acemi

kimsenin kimseyle sonuna dek

sadece yaşamak istemiştir.

25 Ağustos 2016

Güvenlik Duygusu

kesinlikler güvenlidir

bir doz güvenlik duygusu kimliğin için

sigortalar ve memurluk güvenlidir

bir doz güvenli bir zaman yaşlılığın için

sınırlarını tanırsın diğer insanların

sınırlarda durmak, ileriye gitmemek güvenlidir

-ki bir doz da

iletişim için güvenlik duygusu gerekir.

kasırgalar, fareler, hamamböcekleri ve sevgi

olmadık yerlerden olmadık zamanlarda ortaya çıkarak seni sarsabilirler

önlem almak güvenlidir

ayrıca bir doz güvenlik duygusu da

aynı kalabilmen için gerekir.

prezervatifler, mide ilaçları, anti-anksiyetikler

heyecanlanan yüreğinin sana yaptığı

zorlu oyunlarla baş etmeni sağlar

ve güvenlidir.

emniyet kemerleri, şifrelenmiş mailler, sessiz itaat

güvenlidir ve senin için,

notların, kredi notların, çalışma notların için

bir parça güvenlik duygusu sağlar.

-ki bu güvenlik duygusu

yarın yeniden işe, okula gidebilmen için,

konforlu evinde yatağa girebilmen için gerekir.

ilkeler, yöntemler, alışkanlıklar güvenlidir

talimatlar ve talimatlara uymak güvenlidir

kurallar ve kuralları uygulamak güvenlidir

yasalar ve yasaları çiğnememek güvenlidir

kimlikler ve çerçeveleri güvenlidir

kimlikleri çerçeveleri alışkanlıkları

yasaları kuralları ve talimatları

çok fazla ciddiye almak güvenlidir.

-ki böyle bir güvenlik duygusu

yaşamının öylece sürüp gitmesi için gerekir.

seni rahatsız edeni görmezden gelmek güvenlidir

seni tekinsiz kılanı görünmez kılmak güvenlidir

seni huzursuzluğa iteni yokluğa itmek güvenlidir

seni dönüşmeye zorlayanı susmaya zorlamak güvenlidir

seni risk almaya mecbur bırakanı uzaklaşmaya mecbur bırakmak güvenlidir

seni sevmeye

ama rahatını bozacak tekinsizliği hissettirecek huzuruna kaçıracak

dönüşmeni gerektirecek risk almana neden olacak şekilde sevmeye

çağırandan nefret etmek güvenlidir.

ve bu dostum,

işte bu güvenlik duygusu-

senin rahatını kolladığının, tekin adımlar attığının, huzurla dopdolu olduğunun,

hep aynı kaldığının

hep risksiz yaşadığının işareti olan bu duygu-

kredi borçlarını, okul masraflarını, karnının doluluğunu,

sinema biletini, ucuz ve pis bir barda iki adet biranı

berbat ilişkinin kararttığı evinin kirasını sağlaman,

ödevlerini tezlerini tasarım işlerini

vaktinde teslim etmen için gerekir.

ve yine de eğer

bundan başka bir yaşamı düşünüyorsan

kendinden işinden okulundan ilişkinden

pis barlardan banliyölerden ve alışveriş merkezlerinden

etinin her gün ve her gün aynı şekli almasından

ve öylece çürüyüp gitmesinden

penisinden vajinandan rektumundan

hep benzer bir döngüde gidip gelen bütün organizmandan

alışkanlıklarından kurallardan yasalardan

alışkanlık halini almış

kurallı yasal yaşamdan ve ölümlerden

bıktıysan-

işte tam da bu güvenlik duygusundan kurtulman

sevmen ve dönüşmen gerekir.

02 Ekim 2015

uzun bir gündüzün gecesi (bütün uzun gündüzlerin bir gecesi vardır)

bütün uzun gündüzlerin

gecesi

kırmızı bir bota binip

karşı kıyaya geçmek isterim

ulis’e katılmak için binlerce yılın berisinde.

kuyusunda kaybolunmayan bir köy

var mıdır?

kıyısında durulunmayan

bir şehir?

şişesinde boğulunmayan

bir içki?

dostlarım,

kendimi saklamadım

ama kendim olmak da istemedim.

yürümek istedim ama

durmak hiç istemedim.

bu gece diyorum bir kırmızı bot bulsam

-şöyle küçük bir motoru olsun yeter bana-

şu karanlık denizin içinden

şu sakin, şu ılık denizin içinden

karşı kıyaya geçmeyi isterdim

bin yılların ötesine geçmek.

küçük bir tekne, karanlık deniz, yorgun bir hava, yorgun bir beden

yığılıp kalmış anılar, zavallı karanlık melankolim,

sessiz paranoyam.

bütün uzun gündüzlerin içinde,

nice karanlık anlar vardır.

ben şiir yazmasını bilmem.

gündüzlerin kıymetini bilemem,

küçük karanlıkların yoğunluğunu…

küçük bir tekne, kırmızı

bilirsiniz nice martı dolanır bir vapurun

rüzgarının peşi sıra.

nicedir gidilmemiş bir kıyının sessizliğinde

nice özlem birikir

her uzun günün gecesi.

dostlarım,

ben demek de istemiyorum artık.

martılar,

bir tekne, kırmızı,

kara bir deniz

bir kıyı karşıda

bir de motor sesi.

20 Ocak 2015

Bir Mesafe, Bir Yaşam

29 Ekim 2013

bu yola giriyorum

bu yol çok uzun annem bu yol çok uzun güzelim

düz değil hiçbir şey değil öyle veya böyle

kendimle seni değiştiriyorum

kadim yaralarımda seni deşiyorum seni anıyorum seni yazıyorum

seni bırakıyorum

yola düşüyorum

bu: yol.

bana çocuklarını saysana bana şarkılarını söyle

küçük hatıralarını biriktir benden uzakta.

bazen kesişiyoruz. bazen.

Kendi Tarzında Unutmak

20 Ekim 13

sen beni kendi tarzında unutuyorsun

ben kendimi kendi tarzımda hasta ediyorum

hepimiz her gün

kendi tarzımızda-

sakince.

bu tuhaf bir uyuşukluk duygusu,

gürültülü bir hastalık değil

belki bir kanser

yayıldığını bile söyleyemeyeceğin

sessizce zehirliyor.

bir duyguyu söylemenin

binlerce tarzından biri

Hüzünlü Küçük Kışlar

“biz hepimiz, kabilelerle, bitkilerle

ve hayvanlarla dolu birer çölüz.”

Gilles Deleuze

şimdi burada duruyorum

yorgunluk, tadına baktığım bütün bu çiğ-

şimdi burada duruyorum

dururken metrelerce-nanometrik yürümeyi öğrendim.

yağmur olukları, bir küçük kedi ıslak

tüyleri siyah-sarı

bazen burada durup bakıyorum: bütün yollar bitişir

[sarılık çocukları, kabakulak mikrobu, doktor elbiseli adamlar

biz hepimiz aşıya giden küçük evcil hayvanlarız, beyaz elbiseler vardır

bütün koridorlar kara]

bazen sağ elimi kesiyorum,

çıkartıp aynayı çakmak için

bütün bu hüzünlü küçük kışlar.

babamın ferdi tayfur bıyıkları var,

televizyon sadece kötü şarkıları için yapılmış

üçüncü sınıf hüzünlü filmler oynatıyor

bir otrivine burun spreyi, mentollü düşüyor masadan.

sana bütün kollarımla geldim,

onlardan kurtulmak istiyorum.

bazı ayaklarımı karanlıkta bitiştirmeyi öğrendim;

“look my eyes just holograms”.

her zaman görmek istediğinden çok daha parlak nesne-vardır.

bazı gözlerimi televizyon ekranı yaptım.

şimdi buradayım.

kapının arkasında hiçbitmeyecekmişgibigelen o tüketilmiş günün kenarında

sana bütün kollarımla geldim;

bütün bu hüzünlü küçük kış.

11 Şubat 2013

Oğuz Karayemiş

Kesikli Yolculuk

"Erbarme dich, mein Gott."

J. S. Bach

evlerin damları, kırık pencereler

kelebekler

“ve” demenin sonsuz farklı yolu.

ışıklar içinde bir çöp ev-küçük azılı organları sarkar-

bir kadın, bir çorap, bir ölüm

                       ve gasp.

sokak arşınlayan fahişeler,

kadınlar, erkekler, translar

yorgunbirgünveyorgunbiryüzle

evlerine dönen çıraklar, ücretsiz işlerin artıkları-asistanlar

keşfedilmiş bir deniz, keşfedilmemiş bir çamur birikintisi.

ayaklar,

  tempo tutan, tempo bozan,

adımlar

  hiç yere, son kez sonsuz kez.

bütün çocuklar odalarında

ağladılar. kırmızı bir duvar halısı

kürt işlemeli yolluklar, kilimler

“ve sonra” demenin sonsuz yolu.

beni dilimden kurtar,

bozuk konuşmak. parçalı lisan ve ölümcül kaçış,

beni elimden kurtar,

eksik organ, ölümcül kaplama

beni gözümden kurtar,

bütüncül görü, imgenin işgali

beni erilliğimden kurtar,

duygulanımların kapanması, şiddet ve acı.

bak ben dümdüz bir hacimsiz bedenim

şimdi bütün mavilikleri, kırmızılara bağlıyorum.

25 Ocak 2013

Bir Hristiyan Ölmek

[Anafor Dergi'nin Ekim 2012 tarihli 3. sayısında aynen yayınlanmıştır.

"Bırakın yavaş yavaş gözden yitsin; daha koyu, ilerledikçe daha koyu.

İşte burası bir yaratığın gizlendiği yer olabilir:

Ufak bir tavşanın yaşayabileceği, karanlık ve sessiz bir köşe…"

Bob Ross

I. Vakıa

elbet sıkıl-

ağzını boyayan topraksı bir kan

dizi

öbek öbek sıyrık papaz ölü.

not kağıtları tıkıştırılan cepleri

dolu bir pantolon askısı-gergin bir yay uzamı

boyunca koca bir küre

ne büyük bir küre.

(sokak satıcıları, simitçiler, kapı ağzı dedikodu esnafı)

şiir yazamayan eksik bir halk.

-manastırlar kapandığında terk etmişti

papaz efendi,

babadan köşkünü;

kapısında bir birinci cumhuriyet zinciri asılıdır-

bütün elleri tutun be canım!

her yanından sarkan organlı bu beden

biraz da iletişimsizlikten ölür.

[bavulu kapalı bir kutu…]

kapalı bir kutu gibi bir bavula

içrek kaç sinek kaydı

papaz efendi tıraşı kaçırdı

yokluğu boyunca çalışan bir

berber çırağı:

şimdi asla bilemeyecek

yüzüstü yatan bir hristiyan olmak ne demektir.

II. Fenomenoloji

bir mutfak kurusu

tahta dolapları kurcalar durur mu hala,

yıkıntı bir çocukluğun silik anıları arasında?

anneanne,

yüzüstü yatan bir ermeni ölmek ne demektir,

ikinci cumhuriyetin müslüman

tokikondularında?

28 Temmuz '12

Hilmi Bey’in Acaip Cuma Gecesi

duman yavaşça yayılıyor

kanımızın son damlası bu

ölerek savaşıyoruz, yaşamla

-bütün bisikletleri maviye boyadık.



lastikleri dikkatle değiştiriyoruz,

ellerimiz kirli ve yara-bere

içinde küçük gezegenlerin geçtiği bir mavi küre.



keşke deniz akıyor olsa

kırmızı ışıklar yansıyor

dümdüz uzun bir ışık demeti.

T(a)(ı)n/ım/lamalar

I.

Dış-

topun oynandığı yer

İç-

durgunluk-uzamı:

geliş-gidişler arası

kırkbeşd[akikad]urgun[luk].

II.

Dış-

Beden'in durduğu yer,

hesap edilemez hata eşiği.

Ulular ve Dereler veya Kırmızı-Kere-Kırmızı Şiir

ebedi bir kurşuni gök yüzüne mahkum

edilmiş sınır üstünde kaçan

akşamüstü,

haklarımdan vazgeçiyorum

parçalarım ben

onlarca makine-parça.

yazıyorum işte,

m

a

h

v

olmuşluk sızıyor, yıkıntı ve

köksüz, uçsuz bir orta

Kolpalık Çözümlemeleri in Bb

I.
dilime doladığım şu ölüm ki,
bilemezsin nasıl sarar insanı
duyduğunu-hissettiğini-anladığını
sanırsın.

II.
kırmızıyı dillendiriyorum
ne zaman viskiyi fazla kaçırsam
)ben burjuva huylu bir fakirim(
vakıadır; yazılsın.

III.
öylece oturup beklemek
b
e
k
l
emek ve yorgunluk;
haddizatında her şey dağılabilir,
kim alınırsa alınsın.

IV.
kendi otobiyografimi yazıyorum.
el-
  imde değildir
mavi derdim değildir, anlaşılsın.

V.
her-şey-biraz-acıklı olmakla
her şey acıklı olmuyor malum,
ağlanırsa -ki insan acıyla malul-;
ağlansın.

Epilogue
bir şiir-bir şiir-bir şiir
bir şiir değildir her zaman,
kurcalanmasın.

07 Eylül 11

Ham Okunan Şiir

kırık hayallerimin bohçası
akşamüstü alacası
ve dalgalanması
           saçlarının-rengarenk gökkuşakları
her teli ayrı bir renk
           her rengin şehveti ayrı.
)trenler geliyor hiç yoktan aklıma
sıfırdan kelimeler/durgun bulutlar/sarı güneşler(
düşler uzanıyor ayaklarımın önünde
mavi, sarı
      ve yeşil karışımları:
nerede düştük de kanattık avuçlarımızı?
suyuna bulandığımız bu toprak ve
şiirlerinde boğulduğumuz ağaçları
ve yalnızlıkları, gökyüzünün altında-
evleri-sokakları ve sinemaları
neye bürünse aynı hantallık
nasıl söylense, ölümler aynı.
dökme kurşun ve hayır duaları;
sadaka servislerinde kaybolup giden çocukları.

dilencisiyim ellerinin-hayatlarının
kuşu, ruhu ve kanatları
elişi tezgahlarından, işportalardan
doldurdum torbalarımı
kelimelerle
notalar ve renklerle;
bir koşu yolu uzak
bir koşu yolu yakın
bir yürüyüş mesafesi duacı.
söylenecek sözler diz boyu kar
bütün şiirler hüzün
bütün hikayeler hüsran
bütün yollar kapalı.

elimi uzatsam,
parmak uçlarıma dokunur musun?

25 Temmuz 11

Telaşlı Caz

                                 Can Tural'a...
1.
viskimiz bitmiş
caz dedikçe ben
kırmızı batıyor güneş
viski diyorum-şişe boşalmış.
çocuk,
derdin günün çocuk
o değil, bu değil, şu değil;
evrimin doğal neticesi:
ateş-yanık et ve kırmızı.
postal nedir?

2.
h
ah
ayt! diye gülerdik
çingene olsaydık;
olamadık ayrı mevzu.
sahi senin boyun neden uzun
benimkisi neden kısa?
ayrıca-evvelâ-ve lâkin
çocuklar neden kırmızı?

3.
adım atarken ayağı takılmaya meyyal
iki erkeğiz şunun şurasında.
ben maviyi karmaşık severim,
hüznü de caz formunda;
zaten hepimiz
biraz toprak kokmaz mıyız:
ölüm nedir haddizatında?

23 Temmuz 11

Yâd

ne söyleyebiliyorum ki hakkınızda
ama ne söyleyebiliyorum ki-
bir zahmet tutuşunuz el ele
vuracaksanız öldürünüz daha iyi.

bıçkın denizci
yiğit denizci
be aslanım denizci;
sesimi al da taşı uzaklara
bir geminin en süssüz güvertesinde
lodos kuşları-poyraz kuşları arası
iki kelime bir seda arası
bir sevda anısı
bir kuş palazı-ölüm incisi
düş ağrısı-
de be yiğidim kamarot:
"bu yollar var ya bu yollar
ufukta ıssızlık-masmavilik
arkamda yalnızlık."
sesimi al da uzaklara taşı.

kurulu bir zaman oturduk
kumsalın en serin ucunda
ışık saydık demet demet
sıcak kumdan hayaller vardır
öyle parlak, dolu dolu, capcanlı
kırmızıya boyar göğümüzü;
hakkınızda ne söyleyebilirim ki
ne anlatabilirim?
tutuşunuz el ele, vuracaksanız
öldürünüz daha iyi.

25 Mayıs 11

Schindler'in Istırabı ya da Doğmayan Günlere Ağıt

"Auschwitz'den sonra şiir yazmak barbacadır."

Theodor W. Adorno

 

karanlık gecelerin en dibinde

insan kalabalıklarının

kamyonların, otobüslerin, sürgünlerin

ve sürgün taşıtlarının-

en derininde

odalar, yapılar, mağaralar dolusu insan

ve katilin ismi;

insanların umutlarını anlıyorum.

hepimiz hissetmedik mi?

h

i

s

s

etmedik mi içimizdeki

                            canavarı?

yaşam-işte adını sen koy/hangi çocuk ağlasın/hangi çocuk büyüsün

karar vermedik mi?-

]acılar[bir kış günü gibi, karın ince ince serpiştirdiği

umutsuzca soğuk bir kış günü

{en derinimde
bir dayım vardı benim

sakattı/arabası vardı

dilenciydi, kış günü}

ağlıyorsam eğer

engelleyemiyorsam kendimi

affedin beni

neyi gördüm oldum olası:

bir çocuk gördüm

ne yaşadım ki?

ne bedel ödedim

ağlıyorsam eğer

unutun beni;

bir kış günü gibi

tüm çocuklar/elele tutuşsa/ve ağıt yaksa/şu yaşlı ruhlarımızı-dünyamızı/arındırabilirler mi?

)şimdi neyin iyi olduğunu ben de unuttum,

ben hiç katil olmadım

sen hiç katil olmadın

ben uçak kullanmayı bile bilmem(

kabuslarımda beni ziyaret eden çocuklar

şiirlerimde beni adım-adım izleyen çocuklar

yalvarırım gözlerime bakın,

öyle yıldız dolu ki gözleriniz,

ben de

belki arınırım,

                 yalvarırım.

 

19 Haziran 11