Salınıp Durur Bir Acemi

Henri Michaux

I.

seninle koca koca çocuklara

uçurtmalar dağıtırız

dağıtmışızdır da bir kırın alaca rüyası

görünür bölünmüş gecelerimize.

II.

yolları sarsacak mıdır yeniden

bir kedi mırıltısı bir sıcak bunaltısı

ben sana hangi sokaklardan geçip geleyim.

III.

çokça lakırdı

her yanında duyulan

ne karasın sen ayların içinde

bulutların dağılmaz mı?

sen bana hangi sokaklardan geçip gel.

IV.

şimdi yaşını başını almış bir simsar

yaşıyor bir denizin berisinde

satmaktan sert kayalara ruhunu

bir kitap yazdırıvermiş diyorlar

yaşamının olmazlarından.

seni tanıyordum

seni unuttum.

V.

her şey dönüp dolaşıp asıl sana geliyor

zamanı ellerimde tutuyorum

            −ılık yoğun

kokun beni ziyaret ediyor

buyur ediyorum

gülüşünü unutmuyorum

“hayhay” diyorum

masaya kitaplar saçılmış

bugün sigara içmiyorum

her şey dönüp dolaşıp sana geliyor.

VI.

gündüzün hayalleri

gecenin rüyaları var

uykusuzluk var

çocuklar, ağaçlar, rüzgarlar, kitaplar

var -da var

VII.

şiirler yazıyorum, aklımda

şiirler okuyorum, aklımda

yataklara gidiyorum, aklımda

çay demliyorum, hep aklımda

aklım ne büyükmüş diyorum

kalkıp bir rüyaya dalıyorum.

IX.

bir tütün dağınıklığının hayaleti

sehpanın üzerinde dolanıyor

gecenin büyüsünde bir adım sesleri

kanepem bir kişiliğe kavuşuyor

bazı hayaller nereye doğru büyümez mi?

X.

işte duyduğumuz hep o ağrı

yılların yaşamın yanı sıra

denir −denmeli

alıp veremediği olmamıştır

dünyanın ortasında salınıp durur bir acemi

kimsenin kimseyle sonuna dek

sadece yaşamak istemiştir.

25 Ağustos 2016

Hüzünlü Bir Şahsın Ölümü

                                               “üzgünüm eskisi gibi değil lünapark”

Francis Bacon - Three Studies For A Crucifixion

iki yüz bipiem konak alsancak arası kulakta

yüreğini göğüs kafesinden dışarı

altı gramını üç parçaya bölerek

ufak dünyandan aşağıya yuvarla

biz burada şaka yapmıyoruz

burada şakalar kötü sonlarla biter

bakıyor yoldan geçerken kırmızı arabalara

tek sürücülerinin melankolik çatık kaşları

düşük ritimli arabesk koltuklar,

düşük sezgili yorgun gözler,

düşük duygulu sessiz dudaklar.

sahi sen hiç kendini saldın mı

kürt mahallelerinden aşağı?

(birinci tekil şahsı burada öldürüyorum

-lütfen boktan paradokslarınızı ucuz kağıtlara yazın)

dünyanın en derin açlıktan ölümünü tadan bir hüzünlü şahıs

bu akşam boş midesinin içine büzüşerek

(bunu tarif etmek gerekecek: bağırsaklar mideye çekilirken rektum iki lobu kendi içine kıvırır ve baldırlardan topuğa kadar tıpçıların tersinme–veya latince bir başka bok- demeleri gerekecek bir akım oluşur. diğer tarafta ise sırttan enseye oradan başa ulaşan büzüşme rektuma doğru ikinci bir akım yayarki bu akım ağız boşluğundan mideye doğru tersinen ikinci bir akımla birleşir. burada ağız kenarlarından başlayarak yarık boğazın önünden geçerek göğüs kafesini parçalar. büzüşme bedenin altta tek üstte iki daha küçük akım halinde organizmanın mide tarafından ph bir derecedeki asit tarafından sindirilmesiyle sona erer.)

öldü.

06 Temmuz 2015