Sağlam İskelet

Meggie Smith
Çeviren: Oğuz ş.
  
Hayat kısa, ancak bunu çocuklarımdan saklıyorum.
Hayat kısa
ve ben kendiminkini kısaltıyorum
binbir leziz, ihtiyatsız yolla
leziz bir şekilde ihtiyatsız binbir yolla
bunu çocuklarımdan saklayacağım. Dünya
en az yarı yarıya korkunç ve bu tutucu bir tahmin,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan.
Her kuşa karşılık kuşa atılan bir taş var.
Her sevilen çocuğa karşılık, kırılmış, terk edilmiş,
gölün dibini boylamış bir çocuk. Hayat kısa ve dünya
en az yarı yarıya korkunç, her nazik yabancıya
karşılık, seni kıracak biri var,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan. Onlara
dünyayı yutturmaya çalışıyorum. Gerçek
bir bok çukurunu gösterip, sağlam iskelet hakkında
cırıldayan bir emlakçı gibi: Burası güzel olabilir,
değil mi? Burayı güzel kılabilirsin.

Solucanların Şarkısı

Margaret Atwood
Çeviren: Oğuz ş.

Yer altındaydık uzun müddet,
işimizi yapıyorduk,
biz, çok ve bir olanlar,
hatırlar gibiyiz insan olduğumuzu.

Yaşıyorduk köklerin, taşların arasında,
şarkı söylüyorduk ama dinleyenimiz yoktu,
yalnızca geceleri
sevmek için açık havaya çıkıyorduk,
ki sevgi tiksinir
postalların tabanlarından,
onların deri, sofu inançlarından.

Biliriz bir postal neye benzer
gördüğümüzden onu en altından,
postalların felsefesini biliriz,
onların tekme ve tepinme metafiziğini.

Postallardan korkarız,
fakat küçümseriz postala gereksinen ayağı.

Yakında her yeri yabani otlar gibi
ama yavaşça istila edeceğiz;
esir bitkiler bizimle
ayaklanacak, çitler yıkılacak,
tuğla duvarlar sarsılıp çökecek,
ve artık postallar olmayacak.

O esnada toprak yiyor
ve uyuyoruz; bekliyoruz
ayaklarınızın altında.
Hücum! diye haykırdığımızda
hiçbir şey duymayacaksınız
başlarda.

Richard İçin Son Bir Şiir

Sandra Cisneros
Çeviren: Oğuz ş.*

24 Aralık ve sona geldik yeniden.
Bu sefer geri dönmemek üzere, biliyorum zira
seni kovmadım - ve yine de el salladık.
Ayakkabılar yok. Kızgın kapılar da.
Kıyafetleri katladık ve ayrı
yollara gittik.
Beğendiğim ince yün kazağını ardında
bırakmışsın ama diş fırçanı almayı akıl
etmişsin. Bu gece neredesin?

Richard, yeniden yılbaşı arifesindeyiz
ve eski hayaletler doluşuyor eve.
Yılbaşı ağacının kıyısında oturuyor
ve neyi yanlış yaptığımızı merak ediyorum.

Tamam, çalışmadık, ve bütün
anılar güzel değil doğrusunu söylemek gerekirse.
Fakat güzel zamanlarımız da oldu.
Aşk güzeldi. Yanımda çarpık uyuyuşunu
sevdim ve hiç korkulu düş görmedim.

Yıldızlar olmalı
bizimki gibi büyük savaşlar için. Ödüller
ve bir yığın şampanya olmalı hayatta kalanlar için.

Onca yıllık alçalmadan,
beceriksiz tatil girişimlerinden sonra,
acıyı abideleştirecek bir şey olmalı.

Birgün büyük Brezilya faciasını unutacağız.
O güne kadar, Richard, iyi olmanı dilerim.
Gönül maceralarını ve bol sıcak suyu sevmeni dilerim,
ve sana benden daha iyi davranacak birini.
Şimdi unuttum nedenini, ama sevmiştim seni bir zaman,
hatırlıyor musun?

Belki de bu mevsimde, sarhoş
ve duygusal, bir parçamın delirmiş ve
intihara meyilli olduğunu kabule razıyım,
anarşi için yaşlıca, hâlâ aşığım.

*Tercümenin "Tamam, çalışmadık..." diye başlayan ikinci kıtası ile, üçüncü dizenin "...savaşlar için" diye biten ilk cümlesi, onu Junot Diaz'ın Ve Onu İşte Böyle Kaybedersin kitabındaki epigraf vesilesiyle tercüme eden Avi Pardo'ya aittir. Ben şiiri o tercümeden sevdiğim için olduğu gibi kendi tercümeme aldım.

Sabah, İmparatorluğu Düşünürken

Raymond Carver
Çeviren: Oğuz ş.

Dudaklarımızı fincanların mineli kenarlarına bastırıyoruz 
ve biliyoruz kahvenin üzerinde yüzen bu yağın 
bir gün kalplerimizi durduracağını. Gözler ile parmaklar 
düşüyor gümüş olmayan gümüş takımının üzerine. Pencerenin dışında, 
dalgalar dövüyor eski şehrin ufalanmış duvarlarını. 
Ellerin kalkıyor kaba masa örtüsünden 
sanki bir kehanette bulunacak gibi. Dudakların titriyor... 
Lanet olsun gelecek demek istiyorum. 
Geleceğimiz öğleden sonranın derinlerine uzanıyor. 
Bir araba ve sürücüyle dar bir sokak bu, 
bize bakan ve tereddüt eden sürücü
sonra kafasını sallıyor. O esnada, 
güzel bir Leghorn yumurtası kırıyorum soğukkanlılıkla. 
Gözlerin buğulanıyor. Bana sırtını dönüyor, 
deniz kıyısındaki damlara bakıyorsun. 
Sinekler bile kıpırdamıyor. 
Diğer yumurtayı da kırıyorum. 
Birbirimizi azalttığımız kesin.

Salınıp Durur Bir Acemi

Henri Michaux

I.

seninle koca koca çocuklara

uçurtmalar dağıtırız

dağıtmışızdır da bir kırın alaca rüyası

görünür bölünmüş gecelerimize.

II.

yolları sarsacak mıdır yeniden

bir kedi mırıltısı bir sıcak bunaltısı

ben sana hangi sokaklardan geçip geleyim.

III.

çokça lakırdı

her yanında duyulan

ne karasın sen ayların içinde

bulutların dağılmaz mı?

sen bana hangi sokaklardan geçip gel.

IV.

şimdi yaşını başını almış bir simsar

yaşıyor bir denizin berisinde

satmaktan sert kayalara ruhunu

bir kitap yazdırıvermiş diyorlar

yaşamının olmazlarından.

seni tanıyordum

seni unuttum.

V.

her şey dönüp dolaşıp asıl sana geliyor

zamanı ellerimde tutuyorum

            −ılık yoğun

kokun beni ziyaret ediyor

buyur ediyorum

gülüşünü unutmuyorum

“hayhay” diyorum

masaya kitaplar saçılmış

bugün sigara içmiyorum

her şey dönüp dolaşıp sana geliyor.

VI.

gündüzün hayalleri

gecenin rüyaları var

uykusuzluk var

çocuklar, ağaçlar, rüzgarlar, kitaplar

var -da var

VII.

şiirler yazıyorum, aklımda

şiirler okuyorum, aklımda

yataklara gidiyorum, aklımda

çay demliyorum, hep aklımda

aklım ne büyükmüş diyorum

kalkıp bir rüyaya dalıyorum.

IX.

bir tütün dağınıklığının hayaleti

sehpanın üzerinde dolanıyor

gecenin büyüsünde bir adım sesleri

kanepem bir kişiliğe kavuşuyor

bazı hayaller nereye doğru büyümez mi?

X.

işte duyduğumuz hep o ağrı

yılların yaşamın yanı sıra

denir −denmeli

alıp veremediği olmamıştır

dünyanın ortasında salınıp durur bir acemi

kimsenin kimseyle sonuna dek

sadece yaşamak istemiştir.

25 Ağustos 2016

ş.’nin Aşk Şiiri

tuttum sevdiklerimi

dedim buyrun oturun karşıma

getir dostum bir kadeh daha

sarıldım sıkıca

seni seviyorum dedim

eğilip tek tek kulaklarına.

ah dostum

hep geçmişim aşina yollardan

kollamış durmuşum zavallı benliğimi

ah diyorum

zavallı benliğim

ne çürük şeysin.

mendilci çocuklara güzel hayaller anlatıyorum

bir görsen beni

ne kadar neşeliyim

ne kadar hayat doluyum

nabzım gözlerimde atıyor

            −kedileri okşuyorum

köpeklere marketlerden mama çalıp

            −avucumda veriyorum.

çiçekler aldım ne güzel

çorbalar yaptım

dolaba kaldırdım

gelenlere veririm diye.

başka bir insan oluyorum

bir görsen

öylece akıp giden

şu acımasız ve soğuk zamanı

metanetle sırtlıyorum.

biliyorum, diyorum

yarım yamalaktım

ve hep yarım yamalak olacağım

ama ne güzelmiş

            −diyorum

bildiğim yörüngeleri

titreyerek terk etmek.

titreyen bedenim

yaşamayı hissediyor

belki sonsuz konforlu

alışkanlıklarla örülü

vasat ömründen beri

ilk defa.

bakın diyorum

çocuklar kediler köpekler

dostlarım

sizi kırmışımdır şımarık

tavırlarımla

affedin beni

ya da mahkum edin

ama bilin sevdim sizi

dünyanın ortasında

bir ağacın gölgesine sığınarak

yalancı korunaklara

gizledim kendimi.

alın diyorum her bir parçam

bunlar ve şunlardır

alın sizin olayım

ben zaten en çok kendimden sıkılırım

bunlar, diyorum

parmaklarım

bunlar ellerim ayaklarım

bunlar saçlarımdır

bunlarsa acılarım

ağır geliyorsa koyun bir kenara

bakın sıradaki hayallerim

kırılanları ayıklayın,

paylaştıklarımız bize kalsın.

03 Mayıs 2016

Yol Üzerine Deme

yol,

daima aştığımız yoldur.

-tozu yine de sinmiştir, taşırız

paçalarımızda, yaralarımızda

umutsuzluğumuzda.

yol,

daima yürümekte olduğumuzdur

-adımımız bir adım geriden gelir

arka ayak ön ayak sarkık kollar

güneşten yanmış yüz

yine de sürükleriz kendimizi.

yol çünkü,

daima kendisini dayatmaktadır

itekler, acıtır, bazen

güldürür bazen -ve çoğu zaman

ne olduğunu bile anlayamadan yürümüşüzdür.

yol zira daima aşılacak yoldur

yolcu asla yolu seçemez

yoldur yolcusunu seçen

yolcuyu yolcu yapar yol.

ve yol

-ki yoldan başka bir şey yoktur-

vardır

yıldızlı yazlar, yağmurlu

karlı kışlar boyunca uzanır

ömürleri kat eder,

onları ömür haline getirir

-ya da bitirir.

ama yol

tükenmez.

14.02.2016/Saat 05:50

Güvenlik Duygusu

kesinlikler güvenlidir

bir doz güvenlik duygusu kimliğin için

sigortalar ve memurluk güvenlidir

bir doz güvenli bir zaman yaşlılığın için

sınırlarını tanırsın diğer insanların

sınırlarda durmak, ileriye gitmemek güvenlidir

-ki bir doz da

iletişim için güvenlik duygusu gerekir.

kasırgalar, fareler, hamamböcekleri ve sevgi

olmadık yerlerden olmadık zamanlarda ortaya çıkarak seni sarsabilirler

önlem almak güvenlidir

ayrıca bir doz güvenlik duygusu da

aynı kalabilmen için gerekir.

prezervatifler, mide ilaçları, anti-anksiyetikler

heyecanlanan yüreğinin sana yaptığı

zorlu oyunlarla baş etmeni sağlar

ve güvenlidir.

emniyet kemerleri, şifrelenmiş mailler, sessiz itaat

güvenlidir ve senin için,

notların, kredi notların, çalışma notların için

bir parça güvenlik duygusu sağlar.

-ki bu güvenlik duygusu

yarın yeniden işe, okula gidebilmen için,

konforlu evinde yatağa girebilmen için gerekir.

ilkeler, yöntemler, alışkanlıklar güvenlidir

talimatlar ve talimatlara uymak güvenlidir

kurallar ve kuralları uygulamak güvenlidir

yasalar ve yasaları çiğnememek güvenlidir

kimlikler ve çerçeveleri güvenlidir

kimlikleri çerçeveleri alışkanlıkları

yasaları kuralları ve talimatları

çok fazla ciddiye almak güvenlidir.

-ki böyle bir güvenlik duygusu

yaşamının öylece sürüp gitmesi için gerekir.

seni rahatsız edeni görmezden gelmek güvenlidir

seni tekinsiz kılanı görünmez kılmak güvenlidir

seni huzursuzluğa iteni yokluğa itmek güvenlidir

seni dönüşmeye zorlayanı susmaya zorlamak güvenlidir

seni risk almaya mecbur bırakanı uzaklaşmaya mecbur bırakmak güvenlidir

seni sevmeye

ama rahatını bozacak tekinsizliği hissettirecek huzuruna kaçıracak

dönüşmeni gerektirecek risk almana neden olacak şekilde sevmeye

çağırandan nefret etmek güvenlidir.

ve bu dostum,

işte bu güvenlik duygusu-

senin rahatını kolladığının, tekin adımlar attığının, huzurla dopdolu olduğunun,

hep aynı kaldığının

hep risksiz yaşadığının işareti olan bu duygu-

kredi borçlarını, okul masraflarını, karnının doluluğunu,

sinema biletini, ucuz ve pis bir barda iki adet biranı

berbat ilişkinin kararttığı evinin kirasını sağlaman,

ödevlerini tezlerini tasarım işlerini

vaktinde teslim etmen için gerekir.

ve yine de eğer

bundan başka bir yaşamı düşünüyorsan

kendinden işinden okulundan ilişkinden

pis barlardan banliyölerden ve alışveriş merkezlerinden

etinin her gün ve her gün aynı şekli almasından

ve öylece çürüyüp gitmesinden

penisinden vajinandan rektumundan

hep benzer bir döngüde gidip gelen bütün organizmandan

alışkanlıklarından kurallardan yasalardan

alışkanlık halini almış

kurallı yasal yaşamdan ve ölümlerden

bıktıysan-

işte tam da bu güvenlik duygusundan kurtulman

sevmen ve dönüşmen gerekir.

02 Ekim 2015

lütfen hareket halindeyken kapılara yaslanmayınız

E. ile Ö.'ye

bölge,

saçılmış hurda konteynırlar kim bilir hangi ihracattan

batma yığınlar halinde durur

ağaçlı yolun bir yanı çelik raylar,

bir yanı sarı tarlalar.

sanayi,

eskiden kalma fabrikalar çürümüş sac artıkları açılan duvarlar

üzerinde çelik beton yığınları haşmetle yükselir

teneke yoksulluk ile içi boş varsıllığın uyumsuz görüntüleri

zihninizi bir anda işgal eder.

araba mezarlarında saçılmış metal bağırsakları

dingil aks ve dişlileri

çoktan kemirmiştir yaşlı kurt tamirciler

modern makinelerin ustaları çıraklarına saban çağı bozkırı usulünce vurur

kavurucu yapıp yapış sıcağın altında

bir mastürbasyonun hayaliyle dalgalanır genç oğlanların

terkedilmiş hüzünlü konutlara düşen gölgeleri.

stadyum,

kremit fabrikası onyıllardır aynı ithal kornayı öttürmektedir

belki de çıkmıştır parası özal hibelerinin birinden.

halkapınar,

keser yoksul mahallelerini

yük trenleri, tamir atölyeleri

elektrik yüklü teller, raylar ve turnikeler.

hilal,

çingenekondular karışır yükseldikçe

kürt mahallelerine kale’nin

dar ve sidik kokulu sokaklarıyla

tekinsiz karanlık köşeleri

sokak satıcıları baygınlaşır mangallarının başında.

basmane,

hayyam meyhanesi’nin daracık salonunda

üç kişi oturmuştuk,

arapların ve arapçanın mülteci yersizliğinin hüznü

otellerin önünde çuval çuval yoksulluk

çorbacılar, çaycılar, dilenciler, güleç çocuklar

düşünüp düşünüp

az konuşup içlenmiştik

suriye izmir’den ne yana düşer?

15 Temmuz 2015

Biraz Zehirlenme

Henri Michaux

damarlarımızda kimyasal reaksiyonlar

kımıl kımıl hücre duvarlarını delip geçen sıvı,

otuz sekiz derecede, gölgesiz gece

ritim düzensizce kırılır.

tahta sandalyede yan oturan babalar

bacak bacak üstünde

biz bu sokaktan en son ne zaman geçtik?

bu sokak içimizden en son ne zaman geçti?

bu yollar en son ne zaman

dolanıp da ayaklarımıza

konforlu çizgilerimizi paramparça etti?

kalbinde pompalanan bu heyecan

yolu aşarken yolda düşerken yol biterken

sessiz bir derinliğin içinde kıvranırken

yorgun bedenlerin ürkek dokunuşlarını –ki

bütün bir gece sessizce oturulmuştur karanlığında evin.

lütfen bu pencereleri aç ve bu çiçekleri sula

lütfen bu havayı kov -ciğerimizden kana,

kanımızdan derimizin en nasırlı

hücrelerine kadar giden.

şu gece kuşları, şu ağaç hışırtıları,

şu dost şu tuzak sessizlikler; ellerimizin kanlı yaralarından

yaralarından bulaşan hüzünler, ikinci sınıf melankoliler,

aptallık abideleri, panik atakları, alkol ihtiyaçları.

bu çark bu döngü bu buhran bu paranoya.

13 Temmuz 15

Hüzünlü Bir Şahsın Ölümü

                                               “üzgünüm eskisi gibi değil lünapark”

Francis Bacon - Three Studies For A Crucifixion

iki yüz bipiem konak alsancak arası kulakta

yüreğini göğüs kafesinden dışarı

altı gramını üç parçaya bölerek

ufak dünyandan aşağıya yuvarla

biz burada şaka yapmıyoruz

burada şakalar kötü sonlarla biter

bakıyor yoldan geçerken kırmızı arabalara

tek sürücülerinin melankolik çatık kaşları

düşük ritimli arabesk koltuklar,

düşük sezgili yorgun gözler,

düşük duygulu sessiz dudaklar.

sahi sen hiç kendini saldın mı

kürt mahallelerinden aşağı?

(birinci tekil şahsı burada öldürüyorum

-lütfen boktan paradokslarınızı ucuz kağıtlara yazın)

dünyanın en derin açlıktan ölümünü tadan bir hüzünlü şahıs

bu akşam boş midesinin içine büzüşerek

(bunu tarif etmek gerekecek: bağırsaklar mideye çekilirken rektum iki lobu kendi içine kıvırır ve baldırlardan topuğa kadar tıpçıların tersinme–veya latince bir başka bok- demeleri gerekecek bir akım oluşur. diğer tarafta ise sırttan enseye oradan başa ulaşan büzüşme rektuma doğru ikinci bir akım yayarki bu akım ağız boşluğundan mideye doğru tersinen ikinci bir akımla birleşir. burada ağız kenarlarından başlayarak yarık boğazın önünden geçerek göğüs kafesini parçalar. büzüşme bedenin altta tek üstte iki daha küçük akım halinde organizmanın mide tarafından ph bir derecedeki asit tarafından sindirilmesiyle sona erer.)

öldü.

06 Temmuz 2015

Dönüp Bakmak

Begüm Bitir - Dönüp Bakmak

yağmurunun en güzelini taşıyordu kadıköy vapuru

camlarının kenarlarında hüznünün buğusuydu

akıp gitmekte olan bir zamanın silik izlerinin.

“ey akşam vapuru

sana mı kalır dünya

ben o yağmurlu iskeleye inmem, inmem.”

karaköy’e inen dar sokaklarında

adımlarımın geçmişini kaybettim

istanbul’un. yoksul ve zengin yürekli

mendilci çocuklarının

yetim başlarından enselerine akan

yağmur sularının soğuğunda,

üşümüş ellerimi bıraktım.

neyi kaybetmiş olmanın kaygısıydı

dönüp baktığımda saçlarının siyahlığında

kırılgan hislerin karman çorman imgesinin,

yorgun bedeninin üzerinden akıp giden.

sen daha doğmadan kazınmış bir çizginin

uçsuz bucaksız yitip gittiği ufka

-yürüyorum.

kader dediğin beş harfli bir kelime

kederi hafifleten

güneş kırmızı alevler içinde

batıyor denizin üzerinden.

02 Temmuz 2015

Resmini kullanmama izin verdiği için Begüm Bitir'e sonsuz teşekkürlerimle...

Akhisar’da Bir Yolsuz

O.’ya

kaçacak yerim mi var imgesinden bir yanılgının

çantaların ağırlığından kalkıp da otobüslerin

cam kenarlarına yapışan suretlerin.

televizyonun hafif mırıltısı dolar yoksul yörüklerin

ancak bir çadır şekilsizliğindeki

derme çatma evlerine –ki

kurumakta olan nanenin odalara sızmaktadır

anılarla yüklü kokusu

mahallelerinde bütün oynayan ağlayan küfreden

çocuklarının kara kuru hallerinde saklıdır

seninle dolaştığım bütün bu zamanın sancısı.

ellerim sende kalsın, ben bu çocuklara sarılamam.

bir yörüğün jandarmanın dağıttığı çadırından

evinin kızılında kaybolan oyuncak bebeğine bir kürd’ün

nece yol vardır?

Nakarat

bir zaman oldu ki gecelerden geçen

ellerinin yumuşak varlığının gölgesini düşleyip

bütün bu yolları kat edemeden kalmıştım.

(bazı hoş tılsımlar vardır, sessizce kadehe dolarlar

veya sarılırlar bir ak kağıda, alacasında dumanlarının

gölgeler uzar, şarkılar hislenir)

işte böyle yolları kat edemediğim bir gün

rüyamda bir çadırın içinde bulmuştum kendimi imgesinde

büyük çorak toprakların.

Sahi ben sana vermiş miydim, yeşil dağlarının yorgun göçebelerinin

geçerken jandarmalardan saklayıp kendi kafilelerini

sessizce söyledikleri türkünün sözlerini?

“yüklenüp karanluğu, ışıklara yürürün,

yıldızlaru aş edüp, rüyalara yürürün,

göç dedüğün heç bitmez, bilünmeze yürürün...

gurbettür memleketüm, yanluzluğa yürürün...”

29 Haziran 2015

Kürdistan'da Bir Yolcu

                                                        O.'ya

kırmızı tarlaların sessizliğinde

takip edip yolların izlerini

kaç otobüs kaç uçak kaç ayak

gölgeni düşürüyorsun. Öylece kal.

hangisi kimin gölgesiydi gözleri yok

ağzı yok, kulakları belirsiz

saçlarından savrulan her şey,

tılsımı içinde akardı bir yorgun gecenin.

benim ellerimi de sen al, ben yorgunum.

dünyanın bütün kirazlarını benim için topla

çocuklarına dağıt yorgun topraklarının

kara saçlı, kara tenli

yanık kalpli.

sevaplarını da sen al. Öylece kal.

burada susulması gerekiyor,

hangimizin sessizliğiydi kulağımı yırtan? (bir sabah kendimi öylece içinde buluverdiğim)

bir sabah öylece buluverdim kendimi

rüyamın içinden içinden imgeni sürekleyip getirmişken.

Öylece kaldım.

21 Haziran 2015

uzun bir gündüzün gecesi (bütün uzun gündüzlerin bir gecesi vardır)

bütün uzun gündüzlerin

gecesi

kırmızı bir bota binip

karşı kıyaya geçmek isterim

ulis’e katılmak için binlerce yılın berisinde.

kuyusunda kaybolunmayan bir köy

var mıdır?

kıyısında durulunmayan

bir şehir?

şişesinde boğulunmayan

bir içki?

dostlarım,

kendimi saklamadım

ama kendim olmak da istemedim.

yürümek istedim ama

durmak hiç istemedim.

bu gece diyorum bir kırmızı bot bulsam

-şöyle küçük bir motoru olsun yeter bana-

şu karanlık denizin içinden

şu sakin, şu ılık denizin içinden

karşı kıyaya geçmeyi isterdim

bin yılların ötesine geçmek.

küçük bir tekne, karanlık deniz, yorgun bir hava, yorgun bir beden

yığılıp kalmış anılar, zavallı karanlık melankolim,

sessiz paranoyam.

bütün uzun gündüzlerin içinde,

nice karanlık anlar vardır.

ben şiir yazmasını bilmem.

gündüzlerin kıymetini bilemem,

küçük karanlıkların yoğunluğunu…

küçük bir tekne, kırmızı

bilirsiniz nice martı dolanır bir vapurun

rüzgarının peşi sıra.

nicedir gidilmemiş bir kıyının sessizliğinde

nice özlem birikir

her uzun günün gecesi.

dostlarım,

ben demek de istemiyorum artık.

martılar,

bir tekne, kırmızı,

kara bir deniz

bir kıyı karşıda

bir de motor sesi.

20 Ocak 2015

katatoniye güzelleme

GERÇEĞİ ÜRETMEKTEN ALIKONULAN

SEN EY!

sessiz ve katı kütle.

durgunsun görüyorum

DURUYORSUN DUYUYORUM,

KIRMIZI

yeni bir gün başlarken

sen

su-

su-

yorsun.

çocuklarını bizimle besle

kimsenin çocuğu olmayan

sen

SEN

hiç kimsenin

hiç kimsesi

kimsesizlerin kimsesi.

kimsesizliğin

se-

si.

sessizliği.

SEN

sen-olmayan her şey,

piç,

üç kağıtçı,

kurnaz ve sıkılgan

etten ve arzudan ibaret

sen.

16 Kasım 14

İçimizden Biri Ağıtı

Paul Klee - Senecio

en dehşet dolu günlerin sonunda bile

derin bir uykuya

dalabilirim.

benim korkularım beni kabuslarda

takip etmeyi sever,

uykusuzluktansa.

bir uyku zira,

katlanabileceğiniz kabusların

şiddeti ile ölçülür.

kahredici yalnızlığımsa hep

sakin bir mutluluğun

ılıklığında yakalar beni.

şu hayatta hiçbir şeyin

öylece sürüp gitmeyeceğini

göstermek için.

Bir Mesafe, Bir Yaşam

29 Ekim 2013

bu yola giriyorum

bu yol çok uzun annem bu yol çok uzun güzelim

düz değil hiçbir şey değil öyle veya böyle

kendimle seni değiştiriyorum

kadim yaralarımda seni deşiyorum seni anıyorum seni yazıyorum

seni bırakıyorum

yola düşüyorum

bu: yol.

bana çocuklarını saysana bana şarkılarını söyle

küçük hatıralarını biriktir benden uzakta.

bazen kesişiyoruz. bazen.

Hüzünlü Küçük Kışlar

“biz hepimiz, kabilelerle, bitkilerle

ve hayvanlarla dolu birer çölüz.”

Gilles Deleuze

şimdi burada duruyorum

yorgunluk, tadına baktığım bütün bu çiğ-

şimdi burada duruyorum

dururken metrelerce-nanometrik yürümeyi öğrendim.

yağmur olukları, bir küçük kedi ıslak

tüyleri siyah-sarı

bazen burada durup bakıyorum: bütün yollar bitişir

[sarılık çocukları, kabakulak mikrobu, doktor elbiseli adamlar

biz hepimiz aşıya giden küçük evcil hayvanlarız, beyaz elbiseler vardır

bütün koridorlar kara]

bazen sağ elimi kesiyorum,

çıkartıp aynayı çakmak için

bütün bu hüzünlü küçük kışlar.

babamın ferdi tayfur bıyıkları var,

televizyon sadece kötü şarkıları için yapılmış

üçüncü sınıf hüzünlü filmler oynatıyor

bir otrivine burun spreyi, mentollü düşüyor masadan.

sana bütün kollarımla geldim,

onlardan kurtulmak istiyorum.

bazı ayaklarımı karanlıkta bitiştirmeyi öğrendim;

“look my eyes just holograms”.

her zaman görmek istediğinden çok daha parlak nesne-vardır.

bazı gözlerimi televizyon ekranı yaptım.

şimdi buradayım.

kapının arkasında hiçbitmeyecekmişgibigelen o tüketilmiş günün kenarında

sana bütün kollarımla geldim;

bütün bu hüzünlü küçük kış.

11 Şubat 2013

Oğuz Karayemiş

Bir Hristiyan Ölmek

[Anafor Dergi'nin Ekim 2012 tarihli 3. sayısında aynen yayınlanmıştır.

"Bırakın yavaş yavaş gözden yitsin; daha koyu, ilerledikçe daha koyu.

İşte burası bir yaratığın gizlendiği yer olabilir:

Ufak bir tavşanın yaşayabileceği, karanlık ve sessiz bir köşe…"

Bob Ross

I. Vakıa

elbet sıkıl-

ağzını boyayan topraksı bir kan

dizi

öbek öbek sıyrık papaz ölü.

not kağıtları tıkıştırılan cepleri

dolu bir pantolon askısı-gergin bir yay uzamı

boyunca koca bir küre

ne büyük bir küre.

(sokak satıcıları, simitçiler, kapı ağzı dedikodu esnafı)

şiir yazamayan eksik bir halk.

-manastırlar kapandığında terk etmişti

papaz efendi,

babadan köşkünü;

kapısında bir birinci cumhuriyet zinciri asılıdır-

bütün elleri tutun be canım!

her yanından sarkan organlı bu beden

biraz da iletişimsizlikten ölür.

[bavulu kapalı bir kutu…]

kapalı bir kutu gibi bir bavula

içrek kaç sinek kaydı

papaz efendi tıraşı kaçırdı

yokluğu boyunca çalışan bir

berber çırağı:

şimdi asla bilemeyecek

yüzüstü yatan bir hristiyan olmak ne demektir.

II. Fenomenoloji

bir mutfak kurusu

tahta dolapları kurcalar durur mu hala,

yıkıntı bir çocukluğun silik anıları arasında?

anneanne,

yüzüstü yatan bir ermeni ölmek ne demektir,

ikinci cumhuriyetin müslüman

tokikondularında?

28 Temmuz '12