Leonard Cohen - Nevermind Çevirisi

"Takma Kafana"

Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı
Ben yakalanmadım
Çizgiyi aştım

Ben yakalanmadım
Ama çok denedim
İyice gizlenerek
Aranızda yaşıyorum.

Gitmem gerekiyordu
Hayatımı ardımda bırakarak
Asla bulamayacağınız
Bazı mezarlar kazdım

Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Bir adım vardı
Ama takma kafana

Takma kafana
Takma kafana
Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı

Yaşayan bir gerçek var
Ve ölen bir gerçek
Bilmiyorum hangisi olduğunu
Yani takma kafana

Zaferiniz
Pek tamdı
Aranızdan bazılarının
Elde etmeyi düşündüğü.

Bu bir kaydıdır
Bizim küçük hayatlarımızın
Giydiğimiz elbiseler
Kaşıklarımız, bıçaklarımız

Şans oyunları
Askerlerimizin oynadıkları
Kestiğimiz taşlar
Yaptığımız şarkılar

Bizin barış hukukumuz
Ki anlaşılır
Bir koca yol gösterir
Bir eş komuta eder

Ve tüm bu
İfadeleri
Tatlı ilgisizliğin
Bazıları aşk diye adlandırır

Yüksek ilgisizlik
Bazıları kader diye adlandırır
Fakat isimlere sahiptik
Daha samimi

Çok derin ve
çok doğru isimler
Onlar benim için kan
Onlar sizin için tozdular

İhtiyaç yok
Bu hayatta kalışa
Yaşayan bir gerçek
Ve ölen bir gerçek var

Takma kafana
Takma kafana
Hayatımı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Yaşayan bir gerçek var

Öldüremezdim
Sizin öldürdüğünüz gibi
Nefret edemezdim
Denedim, başarısız oldum

Bana döndünüz
En azından denediniz
Sizi hor görenlerden
Yana oldunuz

Bu kalbinizdi
Bu sinek sürüsü
Bu bir zamanlar ağzınızdı
Bu yalan kasesi

Onlara iyi hizmet ettiniz
Hiç şaşırmadım
Onların akrabasısınız
Onların türünden

Takma kafana
Takma kafana
Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Dünyaya sahipsiniz
Yani takmayın kafanıza

Takma kafana
Takma kafana
Hayatı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Tamamen yaşıyorum
Genişçe yaşıyorum
Bölemeyeceğiniz
Zaman katmanları üzerinde

Kadınım burada
Çocuklarım da
Onların mezarları güvende
Sizin gibi hayaletlerden

Derin yerlerde
Köklerin dolaştığı
Geride bıraktığım hayatı yaşıyorum

ş.’nin Aşk Şiiri

tuttum sevdiklerimi

dedim buyrun oturun karşıma

getir dostum bir kadeh daha

sarıldım sıkıca

seni seviyorum dedim

eğilip tek tek kulaklarına.

ah dostum

hep geçmişim aşina yollardan

kollamış durmuşum zavallı benliğimi

ah diyorum

zavallı benliğim

ne çürük şeysin.

mendilci çocuklara güzel hayaller anlatıyorum

bir görsen beni

ne kadar neşeliyim

ne kadar hayat doluyum

nabzım gözlerimde atıyor

            −kedileri okşuyorum

köpeklere marketlerden mama çalıp

            −avucumda veriyorum.

çiçekler aldım ne güzel

çorbalar yaptım

dolaba kaldırdım

gelenlere veririm diye.

başka bir insan oluyorum

bir görsen

öylece akıp giden

şu acımasız ve soğuk zamanı

metanetle sırtlıyorum.

biliyorum, diyorum

yarım yamalaktım

ve hep yarım yamalak olacağım

ama ne güzelmiş

            −diyorum

bildiğim yörüngeleri

titreyerek terk etmek.

titreyen bedenim

yaşamayı hissediyor

belki sonsuz konforlu

alışkanlıklarla örülü

vasat ömründen beri

ilk defa.

bakın diyorum

çocuklar kediler köpekler

dostlarım

sizi kırmışımdır şımarık

tavırlarımla

affedin beni

ya da mahkum edin

ama bilin sevdim sizi

dünyanın ortasında

bir ağacın gölgesine sığınarak

yalancı korunaklara

gizledim kendimi.

alın diyorum her bir parçam

bunlar ve şunlardır

alın sizin olayım

ben zaten en çok kendimden sıkılırım

bunlar, diyorum

parmaklarım

bunlar ellerim ayaklarım

bunlar saçlarımdır

bunlarsa acılarım

ağır geliyorsa koyun bir kenara

bakın sıradaki hayallerim

kırılanları ayıklayın,

paylaştıklarımız bize kalsın.

03 Mayıs 2016

Yol Üzerine Deme

yol,

daima aştığımız yoldur.

-tozu yine de sinmiştir, taşırız

paçalarımızda, yaralarımızda

umutsuzluğumuzda.

yol,

daima yürümekte olduğumuzdur

-adımımız bir adım geriden gelir

arka ayak ön ayak sarkık kollar

güneşten yanmış yüz

yine de sürükleriz kendimizi.

yol çünkü,

daima kendisini dayatmaktadır

itekler, acıtır, bazen

güldürür bazen -ve çoğu zaman

ne olduğunu bile anlayamadan yürümüşüzdür.

yol zira daima aşılacak yoldur

yolcu asla yolu seçemez

yoldur yolcusunu seçen

yolcuyu yolcu yapar yol.

ve yol

-ki yoldan başka bir şey yoktur-

vardır

yıldızlı yazlar, yağmurlu

karlı kışlar boyunca uzanır

ömürleri kat eder,

onları ömür haline getirir

-ya da bitirir.

ama yol

tükenmez.

14.02.2016/Saat 05:50

Güvenlik Duygusu

kesinlikler güvenlidir

bir doz güvenlik duygusu kimliğin için

sigortalar ve memurluk güvenlidir

bir doz güvenli bir zaman yaşlılığın için

sınırlarını tanırsın diğer insanların

sınırlarda durmak, ileriye gitmemek güvenlidir

-ki bir doz da

iletişim için güvenlik duygusu gerekir.

kasırgalar, fareler, hamamböcekleri ve sevgi

olmadık yerlerden olmadık zamanlarda ortaya çıkarak seni sarsabilirler

önlem almak güvenlidir

ayrıca bir doz güvenlik duygusu da

aynı kalabilmen için gerekir.

prezervatifler, mide ilaçları, anti-anksiyetikler

heyecanlanan yüreğinin sana yaptığı

zorlu oyunlarla baş etmeni sağlar

ve güvenlidir.

emniyet kemerleri, şifrelenmiş mailler, sessiz itaat

güvenlidir ve senin için,

notların, kredi notların, çalışma notların için

bir parça güvenlik duygusu sağlar.

-ki bu güvenlik duygusu

yarın yeniden işe, okula gidebilmen için,

konforlu evinde yatağa girebilmen için gerekir.

ilkeler, yöntemler, alışkanlıklar güvenlidir

talimatlar ve talimatlara uymak güvenlidir

kurallar ve kuralları uygulamak güvenlidir

yasalar ve yasaları çiğnememek güvenlidir

kimlikler ve çerçeveleri güvenlidir

kimlikleri çerçeveleri alışkanlıkları

yasaları kuralları ve talimatları

çok fazla ciddiye almak güvenlidir.

-ki böyle bir güvenlik duygusu

yaşamının öylece sürüp gitmesi için gerekir.

seni rahatsız edeni görmezden gelmek güvenlidir

seni tekinsiz kılanı görünmez kılmak güvenlidir

seni huzursuzluğa iteni yokluğa itmek güvenlidir

seni dönüşmeye zorlayanı susmaya zorlamak güvenlidir

seni risk almaya mecbur bırakanı uzaklaşmaya mecbur bırakmak güvenlidir

seni sevmeye

ama rahatını bozacak tekinsizliği hissettirecek huzuruna kaçıracak

dönüşmeni gerektirecek risk almana neden olacak şekilde sevmeye

çağırandan nefret etmek güvenlidir.

ve bu dostum,

işte bu güvenlik duygusu-

senin rahatını kolladığının, tekin adımlar attığının, huzurla dopdolu olduğunun,

hep aynı kaldığının

hep risksiz yaşadığının işareti olan bu duygu-

kredi borçlarını, okul masraflarını, karnının doluluğunu,

sinema biletini, ucuz ve pis bir barda iki adet biranı

berbat ilişkinin kararttığı evinin kirasını sağlaman,

ödevlerini tezlerini tasarım işlerini

vaktinde teslim etmen için gerekir.

ve yine de eğer

bundan başka bir yaşamı düşünüyorsan

kendinden işinden okulundan ilişkinden

pis barlardan banliyölerden ve alışveriş merkezlerinden

etinin her gün ve her gün aynı şekli almasından

ve öylece çürüyüp gitmesinden

penisinden vajinandan rektumundan

hep benzer bir döngüde gidip gelen bütün organizmandan

alışkanlıklarından kurallardan yasalardan

alışkanlık halini almış

kurallı yasal yaşamdan ve ölümlerden

bıktıysan-

işte tam da bu güvenlik duygusundan kurtulman

sevmen ve dönüşmen gerekir.

02 Ekim 2015

Younger Brother - Shine Çevirisi

Parılda

orada ol.

bir omuza, bir kalbe,

kalbimin attığını hissetmeye ihtiyacım olduğunda,

izin ver yol bilmemi sağlasın

…bunun o yol olduğunu

bana bunun o yol olduğunu,

endişelenmemi söyle.

bu kadar endişelenme,

başka bir gün daha olacak,

bazı şeylerin hala sürdüğünü göreceksin,

bir çoğunun ise değişmekte olduğunu.

değişimi durdurmaya cüret etme.

bazen parıldarsın,

bazen düşersin,

bazen bilirsin,

bazen ruhunda yaşamı yeniden hissedene kadar,

yalnız olmadığın gerçeğine tutunmak için

birine ihtiyaç duyarsın.

orada ol

yabancı birine ihtiyaç duyduğumda

kalbimin çarpmasına, tehlikenin geçmesine

ihtiyaç duyduğumda.

gitmek istediğin yolu seç

sana göstermek istemiyorum,

kendi yolunu bulabilirsin

kendi yolunu bul.

kayda geçirilen hiçbir şey yok,

burada seninle konuşacak hiçbir şey yok,

geriye dön diyecek.

nefret ettiğini görüyorum,

nefret ettiğini görmek istemiyorum.

bazen parıldarsın,

bazen düşersin,

bazen bilirsin,

başka hiçbir şey değil.

seni parıldarken görmek istiyorum, yapabileceğini biliyor gibiyim

seni parıldarken görmek istiyorum, ben olduğumu biliyor gibiyim.

lütfen hareket halindeyken kapılara yaslanmayınız

E. ile Ö.'ye

bölge,

saçılmış hurda konteynırlar kim bilir hangi ihracattan

batma yığınlar halinde durur

ağaçlı yolun bir yanı çelik raylar,

bir yanı sarı tarlalar.

sanayi,

eskiden kalma fabrikalar çürümüş sac artıkları açılan duvarlar

üzerinde çelik beton yığınları haşmetle yükselir

teneke yoksulluk ile içi boş varsıllığın uyumsuz görüntüleri

zihninizi bir anda işgal eder.

araba mezarlarında saçılmış metal bağırsakları

dingil aks ve dişlileri

çoktan kemirmiştir yaşlı kurt tamirciler

modern makinelerin ustaları çıraklarına saban çağı bozkırı usulünce vurur

kavurucu yapıp yapış sıcağın altında

bir mastürbasyonun hayaliyle dalgalanır genç oğlanların

terkedilmiş hüzünlü konutlara düşen gölgeleri.

stadyum,

kremit fabrikası onyıllardır aynı ithal kornayı öttürmektedir

belki de çıkmıştır parası özal hibelerinin birinden.

halkapınar,

keser yoksul mahallelerini

yük trenleri, tamir atölyeleri

elektrik yüklü teller, raylar ve turnikeler.

hilal,

çingenekondular karışır yükseldikçe

kürt mahallelerine kale’nin

dar ve sidik kokulu sokaklarıyla

tekinsiz karanlık köşeleri

sokak satıcıları baygınlaşır mangallarının başında.

basmane,

hayyam meyhanesi’nin daracık salonunda

üç kişi oturmuştuk,

arapların ve arapçanın mülteci yersizliğinin hüznü

otellerin önünde çuval çuval yoksulluk

çorbacılar, çaycılar, dilenciler, güleç çocuklar

düşünüp düşünüp

az konuşup içlenmiştik

suriye izmir’den ne yana düşer?

15 Temmuz 2015

Biraz Zehirlenme

Henri Michaux

damarlarımızda kimyasal reaksiyonlar

kımıl kımıl hücre duvarlarını delip geçen sıvı,

otuz sekiz derecede, gölgesiz gece

ritim düzensizce kırılır.

tahta sandalyede yan oturan babalar

bacak bacak üstünde

biz bu sokaktan en son ne zaman geçtik?

bu sokak içimizden en son ne zaman geçti?

bu yollar en son ne zaman

dolanıp da ayaklarımıza

konforlu çizgilerimizi paramparça etti?

kalbinde pompalanan bu heyecan

yolu aşarken yolda düşerken yol biterken

sessiz bir derinliğin içinde kıvranırken

yorgun bedenlerin ürkek dokunuşlarını –ki

bütün bir gece sessizce oturulmuştur karanlığında evin.

lütfen bu pencereleri aç ve bu çiçekleri sula

lütfen bu havayı kov -ciğerimizden kana,

kanımızdan derimizin en nasırlı

hücrelerine kadar giden.

şu gece kuşları, şu ağaç hışırtıları,

şu dost şu tuzak sessizlikler; ellerimizin kanlı yaralarından

yaralarından bulaşan hüzünler, ikinci sınıf melankoliler,

aptallık abideleri, panik atakları, alkol ihtiyaçları.

bu çark bu döngü bu buhran bu paranoya.

13 Temmuz 15