Sağlam İskelet

Meggie Smith
Çeviren: Oğuz ş.
  
Hayat kısa, ancak bunu çocuklarımdan saklıyorum.
Hayat kısa
ve ben kendiminkini kısaltıyorum
binbir leziz, ihtiyatsız yolla
leziz bir şekilde ihtiyatsız binbir yolla
bunu çocuklarımdan saklayacağım. Dünya
en az yarı yarıya korkunç ve bu tutucu bir tahmin,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan.
Her kuşa karşılık kuşa atılan bir taş var.
Her sevilen çocuğa karşılık, kırılmış, terk edilmiş,
gölün dibini boylamış bir çocuk. Hayat kısa ve dünya
en az yarı yarıya korkunç, her nazik yabancıya
karşılık, seni kıracak biri var,
ancak saklıyorum bunu çocuklarımdan. Onlara
dünyayı yutturmaya çalışıyorum. Gerçek
bir bok çukurunu gösterip, sağlam iskelet hakkında
cırıldayan bir emlakçı gibi: Burası güzel olabilir,
değil mi? Burayı güzel kılabilirsin.

Solucanların Şarkısı

Margaret Atwood
Çeviren: Oğuz ş.

Yer altındaydık uzun müddet,
işimizi yapıyorduk,
biz, çok ve bir olanlar,
hatırlar gibiyiz insan olduğumuzu.

Yaşıyorduk köklerin, taşların arasında,
şarkı söylüyorduk ama dinleyenimiz yoktu,
yalnızca geceleri
sevmek için açık havaya çıkıyorduk,
ki sevgi tiksinir
postalların tabanlarından,
onların deri, sofu inançlarından.

Biliriz bir postal neye benzer
gördüğümüzden onu en altından,
postalların felsefesini biliriz,
onların tekme ve tepinme metafiziğini.

Postallardan korkarız,
fakat küçümseriz postala gereksinen ayağı.

Yakında her yeri yabani otlar gibi
ama yavaşça istila edeceğiz;
esir bitkiler bizimle
ayaklanacak, çitler yıkılacak,
tuğla duvarlar sarsılıp çökecek,
ve artık postallar olmayacak.

O esnada toprak yiyor
ve uyuyoruz; bekliyoruz
ayaklarınızın altında.
Hücum! diye haykırdığımızda
hiçbir şey duymayacaksınız
başlarda.

Richard İçin Son Bir Şiir

Sandra Cisneros
Çeviren: Oğuz ş.*

24 Aralık ve sona geldik yeniden.
Bu sefer geri dönmemek üzere, biliyorum zira
seni kovmadım - ve yine de el salladık.
Ayakkabılar yok. Kızgın kapılar da.
Kıyafetleri katladık ve ayrı
yollara gittik.
Beğendiğim ince yün kazağını ardında
bırakmışsın ama diş fırçanı almayı akıl
etmişsin. Bu gece neredesin?

Richard, yeniden yılbaşı arifesindeyiz
ve eski hayaletler doluşuyor eve.
Yılbaşı ağacının kıyısında oturuyor
ve neyi yanlış yaptığımızı merak ediyorum.

Tamam, çalışmadık, ve bütün
anılar güzel değil doğrusunu söylemek gerekirse.
Fakat güzel zamanlarımız da oldu.
Aşk güzeldi. Yanımda çarpık uyuyuşunu
sevdim ve hiç korkulu düş görmedim.

Yıldızlar olmalı
bizimki gibi büyük savaşlar için. Ödüller
ve bir yığın şampanya olmalı hayatta kalanlar için.

Onca yıllık alçalmadan,
beceriksiz tatil girişimlerinden sonra,
acıyı abideleştirecek bir şey olmalı.

Birgün büyük Brezilya faciasını unutacağız.
O güne kadar, Richard, iyi olmanı dilerim.
Gönül maceralarını ve bol sıcak suyu sevmeni dilerim,
ve sana benden daha iyi davranacak birini.
Şimdi unuttum nedenini, ama sevmiştim seni bir zaman,
hatırlıyor musun?

Belki de bu mevsimde, sarhoş
ve duygusal, bir parçamın delirmiş ve
intihara meyilli olduğunu kabule razıyım,
anarşi için yaşlıca, hâlâ aşığım.

*Tercümenin "Tamam, çalışmadık..." diye başlayan ikinci kıtası ile, üçüncü dizenin "...savaşlar için" diye biten ilk cümlesi, onu Junot Diaz'ın Ve Onu İşte Böyle Kaybedersin kitabındaki epigraf vesilesiyle tercüme eden Avi Pardo'ya aittir. Ben şiiri o tercümeden sevdiğim için olduğu gibi kendi tercümeme aldım.

Led Zeppelin - Yağmur Şarkısı (The Rain Song)

Çeviren: oğuz ş.

                                           D.'ye...

Bu sevgimin baharı,
Bilmem gereken ikinci mevsim
Sen içimde büyüyen gün ışığısın
Öyle hafif bir ılıklık hissedegeldiğim,
Bana harlayaşı hissettirmen zor değil,
Yavaşça büyüyen ateşi seyrettim.

Bu gülüşlerimin yazı,
Kendimden, kederin savunucularından kaçış,
Bana yalnızca gözlerinle seslen
Sana verdiğim bu tonu
tanımak o kadar da zor değil.
Tüm bunlar zaman geçtikçe herkes için açık olur.

Kışımın soğukluğunu duyumsadım,
Hiç gideceğini düşünmemiştim,
Üzerimize saldıran kederle lanetlenmiştim,
Ancak biliyorum
seni ne kadar çok sevdiğimi...

Bunlar duyguların mevsimleridir
ve tıpkı yel gibi yükselir ve düşerler
Bu aşkın ihtişamıdır,
Tutmamız gereken meşaleyi görüyorum.

Bu bölüşmenin gizemidir,
Düşmeli hepimizin hesabına
küçük bir parça dingin yağmur.

Oi Va Voi - Yüzünü Her Gördüğümde (Every Time)

Çeviren: Oğuz ş.

                                       D.'ye.. 

Yüzünü her gördüğümde,
önümde uzananın ve beni bekleyenin
aşk olduğunu biliyorum.
Sana her baktığımda,
gözlerin de bana
aynı şeyi söylüyor.
Yukarıya her baktığımda,
bir şeyin beni beklediğini
görüyor, öğreniyor ve biliyorum.

Gözündeki her gözyaşı,

zihnimdeki bir damladır.
Bildiğim gibi, aşksın sen.
Biliyorum aşksın sen.

Ne zaman uzaklara gitsen,
soğuk ve kimsesiz bir boşluğun 

yanına uzanıyorum.
Ne zaman bir sayfa çevirsem
ellerin yüzünden aşağı düşmeye başlıyor.
Yukarıya her baktığımda,
bir şeyin beni beklediğini
görüyor, öğreniyor ve biliyorum.

Gözündeki her gözyaşı,

zihnimdeki bir damladır.
Bildiğim gibi, aşksın sen.
Biliyorum aşksın sen.

Sabah, İmparatorluğu Düşünürken

Raymond Carver
Çeviren: Oğuz ş.

Dudaklarımızı fincanların mineli kenarlarına bastırıyoruz 
ve biliyoruz kahvenin üzerinde yüzen bu yağın 
bir gün kalplerimizi durduracağını. Gözler ile parmaklar 
düşüyor gümüş olmayan gümüş takımının üzerine. Pencerenin dışında, 
dalgalar dövüyor eski şehrin ufalanmış duvarlarını. 
Ellerin kalkıyor kaba masa örtüsünden 
sanki bir kehanette bulunacak gibi. Dudakların titriyor... 
Lanet olsun gelecek demek istiyorum. 
Geleceğimiz öğleden sonranın derinlerine uzanıyor. 
Bir araba ve sürücüyle dar bir sokak bu, 
bize bakan ve tereddüt eden sürücü
sonra kafasını sallıyor. O esnada, 
güzel bir Leghorn yumurtası kırıyorum soğukkanlılıkla. 
Gözlerin buğulanıyor. Bana sırtını dönüyor, 
deniz kıyısındaki damlara bakıyorsun. 
Sinekler bile kıpırdamıyor. 
Diğer yumurtayı da kırıyorum. 
Birbirimizi azalttığımız kesin.

Caetano Veloso - Cucurrucucu Paloma Çevirisi

Söylüyorlar gece boyunca,
çaresi olmadığını,
ağlayarak gitmekten başka.
Hiç uyumadığını,
çaresiz, içerek gittiğini.
Ağlayışını duyarak titreyen
gökyüzü üzerine yemin ediyorlar;
söylüyorlar nasıl da açı çektiğini
onun için,
ölümünde dahi onu çağırdığını;

 "Ay-ay-ay-ay-ay" diye şarkı söylediğini,
inlediğini, ağıt yaktığını
ölümcül tutkusundan ölmekteyken.

Ne kadar da hüzünlü bir güvercin
sabah erkenden yalnız başına
geniş kapılı evine
şarkı söyleyerek dönen.
Yemin ederim ki güvercin,
senin ruhundan başkası yok
ümitsiz bir şekilde
onun dönüşünü bekleyen.

Yalnızsın, güvercin, ahhh ağlama.
Güvercin,
taş kalpler ne zaman,
aşkından anlamışlar ki?
Yalnızsın, yalnızsın,
Yalnızsın, yalnız,
Yalnızsın güvercin, artık ağlama.

Pink Floyd - Learning to Fly Çevirisi

uzağa, hiç geri dönüşü olmayan noktaya
siyah bir şerit gerilmiş.
bir uçuş neşesi rüzgârlı bir alanda
sersemlemiş duyularımla başbaşa.
ölümcül bir cazibe beni hızlandırıyor
bu karşı konulmaz kavrayıştan nasıl kaçabilirim?
gözlerimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla


buz biçimlendiriyor kanatlarımın uçlarını,
önemsiz uyarılar, düşündüm
düşündüm her şey hakkında
evimi buldurmuyor hiç bir yol gösterici.


yüklerinden arınmış, aç ve taşa dönüşmüş
gergin bir ruh uçmayı öğrenmekte
koşullanma gerçekçi fakat denemeye kararlı
gözlerimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla.

sakince frenle,
yavaş ol. biraz tekerlekler üzerinde gidecek.
sadece gücü yavaşça kontrol et,
güç
gezegenin üstünde, bir kanatta ve iyi temennide
benim kirli halem, temiz havada bir buhar izi
bulutları kesiyor, uçan gölgemi görüyorum
sulanan gözlerimin ucunun ötesinde
gün ışığı tarafından tehdit edilmeyen bir rüya
bu ruh tam gecenin tepesine patlayabilir
bununla karşılaştırılabilecek bir his yok
hareket askıda, bir kutluluk ânı
zihnimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla.

Salınıp Durur Bir Acemi

Henri Michaux

I.

seninle koca koca çocuklara

uçurtmalar dağıtırız

dağıtmışızdır da bir kırın alaca rüyası

görünür bölünmüş gecelerimize.

II.

yolları sarsacak mıdır yeniden

bir kedi mırıltısı bir sıcak bunaltısı

ben sana hangi sokaklardan geçip geleyim.

III.

çokça lakırdı

her yanında duyulan

ne karasın sen ayların içinde

bulutların dağılmaz mı?

sen bana hangi sokaklardan geçip gel.

IV.

şimdi yaşını başını almış bir simsar

yaşıyor bir denizin berisinde

satmaktan sert kayalara ruhunu

bir kitap yazdırıvermiş diyorlar

yaşamının olmazlarından.

seni tanıyordum

seni unuttum.

V.

her şey dönüp dolaşıp asıl sana geliyor

zamanı ellerimde tutuyorum

            −ılık yoğun

kokun beni ziyaret ediyor

buyur ediyorum

gülüşünü unutmuyorum

“hayhay” diyorum

masaya kitaplar saçılmış

bugün sigara içmiyorum

her şey dönüp dolaşıp sana geliyor.

VI.

gündüzün hayalleri

gecenin rüyaları var

uykusuzluk var

çocuklar, ağaçlar, rüzgarlar, kitaplar

var -da var

VII.

şiirler yazıyorum, aklımda

şiirler okuyorum, aklımda

yataklara gidiyorum, aklımda

çay demliyorum, hep aklımda

aklım ne büyükmüş diyorum

kalkıp bir rüyaya dalıyorum.

IX.

bir tütün dağınıklığının hayaleti

sehpanın üzerinde dolanıyor

gecenin büyüsünde bir adım sesleri

kanepem bir kişiliğe kavuşuyor

bazı hayaller nereye doğru büyümez mi?

X.

işte duyduğumuz hep o ağrı

yılların yaşamın yanı sıra

denir −denmeli

alıp veremediği olmamıştır

dünyanın ortasında salınıp durur bir acemi

kimsenin kimseyle sonuna dek

sadece yaşamak istemiştir.

25 Ağustos 2016

Leonard Cohen - Nevermind Çevirisi

"Takma Kafana"

Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı
Ben yakalanmadım
Çizgiyi aştım

Ben yakalanmadım
Ama çok denedim
İyice gizlenerek
Aranızda yaşıyorum.

Gitmem gerekiyordu
Hayatımı ardımda bırakarak
Asla bulamayacağınız
Bazı mezarlar kazdım

Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Bir adım vardı
Ama takma kafana

Takma kafana
Takma kafana
Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı

Yaşayan bir gerçek var
Ve ölen bir gerçek
Bilmiyorum hangisi olduğunu
Yani takma kafana

Zaferiniz
Pek tamdı
Aranızdan bazılarının
Elde etmeyi düşündüğü.

Bu bir kaydıdır
Bizim küçük hayatlarımızın
Giydiğimiz elbiseler
Kaşıklarımız, bıçaklarımız

Şans oyunları
Askerlerimizin oynadıkları
Kestiğimiz taşlar
Yaptığımız şarkılar

Bizin barış hukukumuz
Ki anlaşılır
Bir koca yol gösterir
Bir eş komuta eder

Ve tüm bu
İfadeleri
Tatlı ilgisizliğin
Bazıları aşk diye adlandırır

Yüksek ilgisizlik
Bazıları kader diye adlandırır
Fakat isimlere sahiptik
Daha samimi

Çok derin ve
çok doğru isimler
Onlar benim için kan
Onlar sizin için tozdular

İhtiyaç yok
Bu hayatta kalışa
Yaşayan bir gerçek
Ve ölen bir gerçek var

Takma kafana
Takma kafana
Hayatımı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Yaşayan bir gerçek var

Öldüremezdim
Sizin öldürdüğünüz gibi
Nefret edemezdim
Denedim, başarısız oldum

Bana döndünüz
En azından denediniz
Sizi hor görenlerden
Yana oldunuz

Bu kalbinizdi
Bu sinek sürüsü
Bu bir zamanlar ağzınızdı
Bu yalan kasesi

Onlara iyi hizmet ettiniz
Hiç şaşırmadım
Onların akrabasısınız
Onların türünden

Takma kafana
Takma kafana
Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Dünyaya sahipsiniz
Yani takmayın kafanıza

Takma kafana
Takma kafana
Hayatı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Tamamen yaşıyorum
Genişçe yaşıyorum
Bölemeyeceğiniz
Zaman katmanları üzerinde

Kadınım burada
Çocuklarım da
Onların mezarları güvende
Sizin gibi hayaletlerden

Derin yerlerde
Köklerin dolaştığı
Geride bıraktığım hayatı yaşıyorum

ş.’nin Aşk Şiiri

tuttum sevdiklerimi

dedim buyrun oturun karşıma

getir dostum bir kadeh daha

sarıldım sıkıca

seni seviyorum dedim

eğilip tek tek kulaklarına.

ah dostum

hep geçmişim aşina yollardan

kollamış durmuşum zavallı benliğimi

ah diyorum

zavallı benliğim

ne çürük şeysin.

mendilci çocuklara güzel hayaller anlatıyorum

bir görsen beni

ne kadar neşeliyim

ne kadar hayat doluyum

nabzım gözlerimde atıyor

            −kedileri okşuyorum

köpeklere marketlerden mama çalıp

            −avucumda veriyorum.

çiçekler aldım ne güzel

çorbalar yaptım

dolaba kaldırdım

gelenlere veririm diye.

başka bir insan oluyorum

bir görsen

öylece akıp giden

şu acımasız ve soğuk zamanı

metanetle sırtlıyorum.

biliyorum, diyorum

yarım yamalaktım

ve hep yarım yamalak olacağım

ama ne güzelmiş

            −diyorum

bildiğim yörüngeleri

titreyerek terk etmek.

titreyen bedenim

yaşamayı hissediyor

belki sonsuz konforlu

alışkanlıklarla örülü

vasat ömründen beri

ilk defa.

bakın diyorum

çocuklar kediler köpekler

dostlarım

sizi kırmışımdır şımarık

tavırlarımla

affedin beni

ya da mahkum edin

ama bilin sevdim sizi

dünyanın ortasında

bir ağacın gölgesine sığınarak

yalancı korunaklara

gizledim kendimi.

alın diyorum her bir parçam

bunlar ve şunlardır

alın sizin olayım

ben zaten en çok kendimden sıkılırım

bunlar, diyorum

parmaklarım

bunlar ellerim ayaklarım

bunlar saçlarımdır

bunlarsa acılarım

ağır geliyorsa koyun bir kenara

bakın sıradaki hayallerim

kırılanları ayıklayın,

paylaştıklarımız bize kalsın.

03 Mayıs 2016

Yol Üzerine Deme

yol,

daima aştığımız yoldur.

-tozu yine de sinmiştir, taşırız

paçalarımızda, yaralarımızda

umutsuzluğumuzda.

yol,

daima yürümekte olduğumuzdur

-adımımız bir adım geriden gelir

arka ayak ön ayak sarkık kollar

güneşten yanmış yüz

yine de sürükleriz kendimizi.

yol çünkü,

daima kendisini dayatmaktadır

itekler, acıtır, bazen

güldürür bazen -ve çoğu zaman

ne olduğunu bile anlayamadan yürümüşüzdür.

yol zira daima aşılacak yoldur

yolcu asla yolu seçemez

yoldur yolcusunu seçen

yolcuyu yolcu yapar yol.

ve yol

-ki yoldan başka bir şey yoktur-

vardır

yıldızlı yazlar, yağmurlu

karlı kışlar boyunca uzanır

ömürleri kat eder,

onları ömür haline getirir

-ya da bitirir.

ama yol

tükenmez.

14.02.2016/Saat 05:50

Güvenlik Duygusu

kesinlikler güvenlidir

bir doz güvenlik duygusu kimliğin için

sigortalar ve memurluk güvenlidir

bir doz güvenli bir zaman yaşlılığın için

sınırlarını tanırsın diğer insanların

sınırlarda durmak, ileriye gitmemek güvenlidir

-ki bir doz da

iletişim için güvenlik duygusu gerekir.

kasırgalar, fareler, hamamböcekleri ve sevgi

olmadık yerlerden olmadık zamanlarda ortaya çıkarak seni sarsabilirler

önlem almak güvenlidir

ayrıca bir doz güvenlik duygusu da

aynı kalabilmen için gerekir.

prezervatifler, mide ilaçları, anti-anksiyetikler

heyecanlanan yüreğinin sana yaptığı

zorlu oyunlarla baş etmeni sağlar

ve güvenlidir.

emniyet kemerleri, şifrelenmiş mailler, sessiz itaat

güvenlidir ve senin için,

notların, kredi notların, çalışma notların için

bir parça güvenlik duygusu sağlar.

-ki bu güvenlik duygusu

yarın yeniden işe, okula gidebilmen için,

konforlu evinde yatağa girebilmen için gerekir.

ilkeler, yöntemler, alışkanlıklar güvenlidir

talimatlar ve talimatlara uymak güvenlidir

kurallar ve kuralları uygulamak güvenlidir

yasalar ve yasaları çiğnememek güvenlidir

kimlikler ve çerçeveleri güvenlidir

kimlikleri çerçeveleri alışkanlıkları

yasaları kuralları ve talimatları

çok fazla ciddiye almak güvenlidir.

-ki böyle bir güvenlik duygusu

yaşamının öylece sürüp gitmesi için gerekir.

seni rahatsız edeni görmezden gelmek güvenlidir

seni tekinsiz kılanı görünmez kılmak güvenlidir

seni huzursuzluğa iteni yokluğa itmek güvenlidir

seni dönüşmeye zorlayanı susmaya zorlamak güvenlidir

seni risk almaya mecbur bırakanı uzaklaşmaya mecbur bırakmak güvenlidir

seni sevmeye

ama rahatını bozacak tekinsizliği hissettirecek huzuruna kaçıracak

dönüşmeni gerektirecek risk almana neden olacak şekilde sevmeye

çağırandan nefret etmek güvenlidir.

ve bu dostum,

işte bu güvenlik duygusu-

senin rahatını kolladığının, tekin adımlar attığının, huzurla dopdolu olduğunun,

hep aynı kaldığının

hep risksiz yaşadığının işareti olan bu duygu-

kredi borçlarını, okul masraflarını, karnının doluluğunu,

sinema biletini, ucuz ve pis bir barda iki adet biranı

berbat ilişkinin kararttığı evinin kirasını sağlaman,

ödevlerini tezlerini tasarım işlerini

vaktinde teslim etmen için gerekir.

ve yine de eğer

bundan başka bir yaşamı düşünüyorsan

kendinden işinden okulundan ilişkinden

pis barlardan banliyölerden ve alışveriş merkezlerinden

etinin her gün ve her gün aynı şekli almasından

ve öylece çürüyüp gitmesinden

penisinden vajinandan rektumundan

hep benzer bir döngüde gidip gelen bütün organizmandan

alışkanlıklarından kurallardan yasalardan

alışkanlık halini almış

kurallı yasal yaşamdan ve ölümlerden

bıktıysan-

işte tam da bu güvenlik duygusundan kurtulman

sevmen ve dönüşmen gerekir.

02 Ekim 2015

Younger Brother - Shine Çevirisi

Parılda

orada ol.

bir omuza, bir kalbe,

kalbimin attığını hissetmeye ihtiyacım olduğunda,

izin ver yol bilmemi sağlasın

…bunun o yol olduğunu

bana bunun o yol olduğunu,

endişelenmemi söyle.

bu kadar endişelenme,

başka bir gün daha olacak,

bazı şeylerin hala sürdüğünü göreceksin,

bir çoğunun ise değişmekte olduğunu.

değişimi durdurmaya cüret etme.

bazen parıldarsın,

bazen düşersin,

bazen bilirsin,

bazen ruhunda yaşamı yeniden hissedene kadar,

yalnız olmadığın gerçeğine tutunmak için

birine ihtiyaç duyarsın.

orada ol

yabancı birine ihtiyaç duyduğumda

kalbimin çarpmasına, tehlikenin geçmesine

ihtiyaç duyduğumda.

gitmek istediğin yolu seç

sana göstermek istemiyorum,

kendi yolunu bulabilirsin

kendi yolunu bul.

kayda geçirilen hiçbir şey yok,

burada seninle konuşacak hiçbir şey yok,

geriye dön diyecek.

nefret ettiğini görüyorum,

nefret ettiğini görmek istemiyorum.

bazen parıldarsın,

bazen düşersin,

bazen bilirsin,

başka hiçbir şey değil.

seni parıldarken görmek istiyorum, yapabileceğini biliyor gibiyim

seni parıldarken görmek istiyorum, ben olduğumu biliyor gibiyim.

lütfen hareket halindeyken kapılara yaslanmayınız

E. ile Ö.'ye

bölge,

saçılmış hurda konteynırlar kim bilir hangi ihracattan

batma yığınlar halinde durur

ağaçlı yolun bir yanı çelik raylar,

bir yanı sarı tarlalar.

sanayi,

eskiden kalma fabrikalar çürümüş sac artıkları açılan duvarlar

üzerinde çelik beton yığınları haşmetle yükselir

teneke yoksulluk ile içi boş varsıllığın uyumsuz görüntüleri

zihninizi bir anda işgal eder.

araba mezarlarında saçılmış metal bağırsakları

dingil aks ve dişlileri

çoktan kemirmiştir yaşlı kurt tamirciler

modern makinelerin ustaları çıraklarına saban çağı bozkırı usulünce vurur

kavurucu yapıp yapış sıcağın altında

bir mastürbasyonun hayaliyle dalgalanır genç oğlanların

terkedilmiş hüzünlü konutlara düşen gölgeleri.

stadyum,

kremit fabrikası onyıllardır aynı ithal kornayı öttürmektedir

belki de çıkmıştır parası özal hibelerinin birinden.

halkapınar,

keser yoksul mahallelerini

yük trenleri, tamir atölyeleri

elektrik yüklü teller, raylar ve turnikeler.

hilal,

çingenekondular karışır yükseldikçe

kürt mahallelerine kale’nin

dar ve sidik kokulu sokaklarıyla

tekinsiz karanlık köşeleri

sokak satıcıları baygınlaşır mangallarının başında.

basmane,

hayyam meyhanesi’nin daracık salonunda

üç kişi oturmuştuk,

arapların ve arapçanın mülteci yersizliğinin hüznü

otellerin önünde çuval çuval yoksulluk

çorbacılar, çaycılar, dilenciler, güleç çocuklar

düşünüp düşünüp

az konuşup içlenmiştik

suriye izmir’den ne yana düşer?

15 Temmuz 2015

Biraz Zehirlenme

Henri Michaux

damarlarımızda kimyasal reaksiyonlar

kımıl kımıl hücre duvarlarını delip geçen sıvı,

otuz sekiz derecede, gölgesiz gece

ritim düzensizce kırılır.

tahta sandalyede yan oturan babalar

bacak bacak üstünde

biz bu sokaktan en son ne zaman geçtik?

bu sokak içimizden en son ne zaman geçti?

bu yollar en son ne zaman

dolanıp da ayaklarımıza

konforlu çizgilerimizi paramparça etti?

kalbinde pompalanan bu heyecan

yolu aşarken yolda düşerken yol biterken

sessiz bir derinliğin içinde kıvranırken

yorgun bedenlerin ürkek dokunuşlarını –ki

bütün bir gece sessizce oturulmuştur karanlığında evin.

lütfen bu pencereleri aç ve bu çiçekleri sula

lütfen bu havayı kov -ciğerimizden kana,

kanımızdan derimizin en nasırlı

hücrelerine kadar giden.

şu gece kuşları, şu ağaç hışırtıları,

şu dost şu tuzak sessizlikler; ellerimizin kanlı yaralarından

yaralarından bulaşan hüzünler, ikinci sınıf melankoliler,

aptallık abideleri, panik atakları, alkol ihtiyaçları.

bu çark bu döngü bu buhran bu paranoya.

13 Temmuz 15

Hüzünlü Bir Şahsın Ölümü

                                               “üzgünüm eskisi gibi değil lünapark”

Francis Bacon - Three Studies For A Crucifixion

iki yüz bipiem konak alsancak arası kulakta

yüreğini göğüs kafesinden dışarı

altı gramını üç parçaya bölerek

ufak dünyandan aşağıya yuvarla

biz burada şaka yapmıyoruz

burada şakalar kötü sonlarla biter

bakıyor yoldan geçerken kırmızı arabalara

tek sürücülerinin melankolik çatık kaşları

düşük ritimli arabesk koltuklar,

düşük sezgili yorgun gözler,

düşük duygulu sessiz dudaklar.

sahi sen hiç kendini saldın mı

kürt mahallelerinden aşağı?

(birinci tekil şahsı burada öldürüyorum

-lütfen boktan paradokslarınızı ucuz kağıtlara yazın)

dünyanın en derin açlıktan ölümünü tadan bir hüzünlü şahıs

bu akşam boş midesinin içine büzüşerek

(bunu tarif etmek gerekecek: bağırsaklar mideye çekilirken rektum iki lobu kendi içine kıvırır ve baldırlardan topuğa kadar tıpçıların tersinme–veya latince bir başka bok- demeleri gerekecek bir akım oluşur. diğer tarafta ise sırttan enseye oradan başa ulaşan büzüşme rektuma doğru ikinci bir akım yayarki bu akım ağız boşluğundan mideye doğru tersinen ikinci bir akımla birleşir. burada ağız kenarlarından başlayarak yarık boğazın önünden geçerek göğüs kafesini parçalar. büzüşme bedenin altta tek üstte iki daha küçük akım halinde organizmanın mide tarafından ph bir derecedeki asit tarafından sindirilmesiyle sona erer.)

öldü.

06 Temmuz 2015

Küçük Orospu ve Cam Güzeli

kendini ifade edememenin sancısı

güller, cam güzelleri,

küçük orospular

çiçeklere su verdin mi?

ben yolları küçük adımlarımla aldım

zavallı bedenimdeki sancılar

göğüs kafesimin altında ve üstünde,

rektumumda ve midemde

ağzımı kapatıyorum sustuğum her sözcüğe

ayaklarımı kesiyorum çıktığım her yola

kalbimin kırmızı kan ağrıları

damarlarımda, ciğerimde

uyluklarımda değişen hücrelerin şarhoş dansı

doktor ben kanser değilim

kanser benim, kanser hepimiziz.

elime aldığımda kalbimi atom bombası

ritm sıfır nokta sekiz, biliyorsunuz dalgası bu

yok oluşa yaklaşmanın

benim babamın damarlarını açtılar neşterlerle,

ameliyathane soğukları,

doktorun başı öne eğik bilgeliği-bilgisizliği

çiçekler diyorum

doktor

kaldır kafanı gözlerime bak

babamın rektumuna soktun mu derece ölçerini?

ellerimi senin ellerinde bıraktım,

rektumumu otel odasının ucuz pisliğine teslim ettim,

ben ne zaman sana uzansam

kollarım kırıldı.

lütfen sus bu gece, lütfen konuş

lütfen asla

susma.

o vapura el ele binelim ve sen

susma…

04 Temmuz 2014

Dönüp Bakmak

Begüm Bitir - Dönüp Bakmak

yağmurunun en güzelini taşıyordu kadıköy vapuru

camlarının kenarlarında hüznünün buğusuydu

akıp gitmekte olan bir zamanın silik izlerinin.

“ey akşam vapuru

sana mı kalır dünya

ben o yağmurlu iskeleye inmem, inmem.”

karaköy’e inen dar sokaklarında

adımlarımın geçmişini kaybettim

istanbul’un. yoksul ve zengin yürekli

mendilci çocuklarının

yetim başlarından enselerine akan

yağmur sularının soğuğunda,

üşümüş ellerimi bıraktım.

neyi kaybetmiş olmanın kaygısıydı

dönüp baktığımda saçlarının siyahlığında

kırılgan hislerin karman çorman imgesinin,

yorgun bedeninin üzerinden akıp giden.

sen daha doğmadan kazınmış bir çizginin

uçsuz bucaksız yitip gittiği ufka

-yürüyorum.

kader dediğin beş harfli bir kelime

kederi hafifleten

güneş kırmızı alevler içinde

batıyor denizin üzerinden.

02 Temmuz 2015

Resmini kullanmama izin verdiği için Begüm Bitir'e sonsuz teşekkürlerimle...

Akhisar’da Bir Yolsuz

O.’ya

kaçacak yerim mi var imgesinden bir yanılgının

çantaların ağırlığından kalkıp da otobüslerin

cam kenarlarına yapışan suretlerin.

televizyonun hafif mırıltısı dolar yoksul yörüklerin

ancak bir çadır şekilsizliğindeki

derme çatma evlerine –ki

kurumakta olan nanenin odalara sızmaktadır

anılarla yüklü kokusu

mahallelerinde bütün oynayan ağlayan küfreden

çocuklarının kara kuru hallerinde saklıdır

seninle dolaştığım bütün bu zamanın sancısı.

ellerim sende kalsın, ben bu çocuklara sarılamam.

bir yörüğün jandarmanın dağıttığı çadırından

evinin kızılında kaybolan oyuncak bebeğine bir kürd’ün

nece yol vardır?

Nakarat

bir zaman oldu ki gecelerden geçen

ellerinin yumuşak varlığının gölgesini düşleyip

bütün bu yolları kat edemeden kalmıştım.

(bazı hoş tılsımlar vardır, sessizce kadehe dolarlar

veya sarılırlar bir ak kağıda, alacasında dumanlarının

gölgeler uzar, şarkılar hislenir)

işte böyle yolları kat edemediğim bir gün

rüyamda bir çadırın içinde bulmuştum kendimi imgesinde

büyük çorak toprakların.

Sahi ben sana vermiş miydim, yeşil dağlarının yorgun göçebelerinin

geçerken jandarmalardan saklayıp kendi kafilelerini

sessizce söyledikleri türkünün sözlerini?

“yüklenüp karanluğu, ışıklara yürürün,

yıldızlaru aş edüp, rüyalara yürürün,

göç dedüğün heç bitmez, bilünmeze yürürün...

gurbettür memleketüm, yanluzluğa yürürün...”

29 Haziran 2015