Sabah, İmparatorluğu Düşünürken

Raymond Carver
Çeviren: Oğuz ş.

Dudaklarımızı fincanların mineli kenarlarına bastırıyoruz 
ve biliyoruz kahvenin üzerinde yüzen bu yağın 
bir gün kalplerimizi durduracağını. Gözler ile parmaklar 
düşüyor gümüş olmayan gümüş takımının üzerine. Pencerenin dışında, 
dalgalar dövüyor eski şehrin ufalanmış duvarlarını. 
Ellerin kalkıyor kaba masa örtüsünden 
sanki bir kehanette bulunacak gibi. Dudakların titriyor... 
Lanet olsun gelecek demek istiyorum. 
Geleceğimiz öğleden sonranın derinlerine uzanıyor. 
Bir araba ve sürücüyle dar bir sokak bu, 
bize bakan ve tereddüt eden sürücü
sonra kafasını sallıyor. O esnada, 
güzel bir Leghorn yumurtası kırıyorum soğukkanlılıkla. 
Gözlerin buğulanıyor. Bana sırtını dönüyor, 
deniz kıyısındaki damlara bakıyorsun. 
Sinekler bile kıpırdamıyor. 
Diğer yumurtayı da kırıyorum. 
Birbirimizi azalttığımız kesin.

Caetano Veloso - Cucurrucucu Paloma Çevirisi

Söylüyorlar gece boyunca,
çaresi olmadığını,
ağlayarak gitmekten başka.
Hiç uyumadığını,
çaresiz, içerek gittiğini.
Ağlayışını duyarak titreyen
gökyüzü üzerine yemin ediyorlar;
söylüyorlar nasıl da açı çektiğini
onun için,
ölümünde dahi onu çağırdığını;

 "Ay-ay-ay-ay-ay" diye şarkı söylediğini,
inlediğini, ağıt yaktığını
ölümcül tutkusundan ölmekteyken.

Ne kadar da hüzünlü bir güvercin
sabah erkenden yalnız başına
geniş kapılı evine
şarkı söyleyerek dönen.
Yemin ederim ki güvercin,
senin ruhundan başkası yok
ümitsiz bir şekilde
onun dönüşünü bekleyen.

Yalnızsın, güvercin, ahhh ağlama.
Güvercin,
taş kalpler ne zaman,
aşkından anlamışlar ki?
Yalnızsın, yalnızsın,
Yalnızsın, yalnız,
Yalnızsın güvercin, artık ağlama.

Pink Floyd - Learning to Fly Çevirisi

uzağa, hiç geri dönüşü olmayan noktaya
siyah bir şerit gerilmiş.
bir uçuş neşesi rüzgârlı bir alanda
sersemlemiş duyularımla başbaşa.
ölümcül bir cazibe beni hızlandırıyor
bu karşı konulmaz kavrayıştan nasıl kaçabilirim?
gözlerimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla


buz biçimlendiriyor kanatlarımın uçlarını,
önemsiz uyarılar, düşündüm
düşündüm her şey hakkında
evimi buldurmuyor hiç bir yol gösterici.


yüklerinden arınmış, aç ve taşa dönüşmüş
gergin bir ruh uçmayı öğrenmekte
koşullanma gerçekçi fakat denemeye kararlı
gözlerimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla.

sakince frenle,
yavaş ol. biraz tekerlekler üzerinde gidecek.
sadece gücü yavaşça kontrol et,
güç
gezegenin üstünde, bir kanatta ve iyi temennide
benim kirli halem, temiz havada bir buhar izi
bulutları kesiyor, uçan gölgemi görüyorum
sulanan gözlerimin ucunun ötesinde
gün ışığı tarafından tehdit edilmeyen bir rüya
bu ruh tam gecenin tepesine patlayabilir
bununla karşılaştırılabilecek bir his yok
hareket askıda, bir kutluluk ânı
zihnimi devinen gökyüzünden alamıyorum
dil lâl olmuş, burulmuş yeryüzüne ait bir uyumsuzlukla.

Salınıp Durur Bir Acemi

Henri Michaux

I.

seninle koca koca çocuklara

uçurtmalar dağıtırız

dağıtmışızdır da bir kırın alaca rüyası

görünür bölünmüş gecelerimize.

II.

yolları sarsacak mıdır yeniden

bir kedi mırıltısı bir sıcak bunaltısı

ben sana hangi sokaklardan geçip geleyim.

III.

çokça lakırdı

her yanında duyulan

ne karasın sen ayların içinde

bulutların dağılmaz mı?

sen bana hangi sokaklardan geçip gel.

IV.

şimdi yaşını başını almış bir simsar

yaşıyor bir denizin berisinde

satmaktan sert kayalara ruhunu

bir kitap yazdırıvermiş diyorlar

yaşamının olmazlarından.

seni tanıyordum

seni unuttum.

V.

her şey dönüp dolaşıp asıl sana geliyor

zamanı ellerimde tutuyorum

            −ılık yoğun

kokun beni ziyaret ediyor

buyur ediyorum

gülüşünü unutmuyorum

“hayhay” diyorum

masaya kitaplar saçılmış

bugün sigara içmiyorum

her şey dönüp dolaşıp sana geliyor.

VI.

gündüzün hayalleri

gecenin rüyaları var

uykusuzluk var

çocuklar, ağaçlar, rüzgarlar, kitaplar

var -da var

VII.

şiirler yazıyorum, aklımda

şiirler okuyorum, aklımda

yataklara gidiyorum, aklımda

çay demliyorum, hep aklımda

aklım ne büyükmüş diyorum

kalkıp bir rüyaya dalıyorum.

IX.

bir tütün dağınıklığının hayaleti

sehpanın üzerinde dolanıyor

gecenin büyüsünde bir adım sesleri

kanepem bir kişiliğe kavuşuyor

bazı hayaller nereye doğru büyümez mi?

X.

işte duyduğumuz hep o ağrı

yılların yaşamın yanı sıra

denir −denmeli

alıp veremediği olmamıştır

dünyanın ortasında salınıp durur bir acemi

kimsenin kimseyle sonuna dek

sadece yaşamak istemiştir.

25 Ağustos 2016

Leonard Cohen - Nevermind Çevirisi

"Takma Kafana"

Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı
Ben yakalanmadım
Çizgiyi aştım

Ben yakalanmadım
Ama çok denedim
İyice gizlenerek
Aranızda yaşıyorum.

Gitmem gerekiyordu
Hayatımı ardımda bırakarak
Asla bulamayacağınız
Bazı mezarlar kazdım

Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Bir adım vardı
Ama takma kafana

Takma kafana
Takma kafana
Savaş kaybedildi
Antlaşma imzalandı

Yaşayan bir gerçek var
Ve ölen bir gerçek
Bilmiyorum hangisi olduğunu
Yani takma kafana

Zaferiniz
Pek tamdı
Aranızdan bazılarının
Elde etmeyi düşündüğü.

Bu bir kaydıdır
Bizim küçük hayatlarımızın
Giydiğimiz elbiseler
Kaşıklarımız, bıçaklarımız

Şans oyunları
Askerlerimizin oynadıkları
Kestiğimiz taşlar
Yaptığımız şarkılar

Bizin barış hukukumuz
Ki anlaşılır
Bir koca yol gösterir
Bir eş komuta eder

Ve tüm bu
İfadeleri
Tatlı ilgisizliğin
Bazıları aşk diye adlandırır

Yüksek ilgisizlik
Bazıları kader diye adlandırır
Fakat isimlere sahiptik
Daha samimi

Çok derin ve
çok doğru isimler
Onlar benim için kan
Onlar sizin için tozdular

İhtiyaç yok
Bu hayatta kalışa
Yaşayan bir gerçek
Ve ölen bir gerçek var

Takma kafana
Takma kafana
Hayatımı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Yaşayan bir gerçek var

Öldüremezdim
Sizin öldürdüğünüz gibi
Nefret edemezdim
Denedim, başarısız oldum

Bana döndünüz
En azından denediniz
Sizi hor görenlerden
Yana oldunuz

Bu kalbinizdi
Bu sinek sürüsü
Bu bir zamanlar ağzınızdı
Bu yalan kasesi

Onlara iyi hizmet ettiniz
Hiç şaşırmadım
Onların akrabasısınız
Onların türünden

Takma kafana
Takma kafana
Hikaye anlatıldı
Gerçekler ve yalanlarla
Dünyaya sahipsiniz
Yani takmayın kafanıza

Takma kafana
Takma kafana
Hayatı yaşıyorum
Ardımda bırakıyorum

Tamamen yaşıyorum
Genişçe yaşıyorum
Bölemeyeceğiniz
Zaman katmanları üzerinde

Kadınım burada
Çocuklarım da
Onların mezarları güvende
Sizin gibi hayaletlerden

Derin yerlerde
Köklerin dolaştığı
Geride bıraktığım hayatı yaşıyorum

ş.’nin Aşk Şiiri

tuttum sevdiklerimi

dedim buyrun oturun karşıma

getir dostum bir kadeh daha

sarıldım sıkıca

seni seviyorum dedim

eğilip tek tek kulaklarına.

ah dostum

hep geçmişim aşina yollardan

kollamış durmuşum zavallı benliğimi

ah diyorum

zavallı benliğim

ne çürük şeysin.

mendilci çocuklara güzel hayaller anlatıyorum

bir görsen beni

ne kadar neşeliyim

ne kadar hayat doluyum

nabzım gözlerimde atıyor

            −kedileri okşuyorum

köpeklere marketlerden mama çalıp

            −avucumda veriyorum.

çiçekler aldım ne güzel

çorbalar yaptım

dolaba kaldırdım

gelenlere veririm diye.

başka bir insan oluyorum

bir görsen

öylece akıp giden

şu acımasız ve soğuk zamanı

metanetle sırtlıyorum.

biliyorum, diyorum

yarım yamalaktım

ve hep yarım yamalak olacağım

ama ne güzelmiş

            −diyorum

bildiğim yörüngeleri

titreyerek terk etmek.

titreyen bedenim

yaşamayı hissediyor

belki sonsuz konforlu

alışkanlıklarla örülü

vasat ömründen beri

ilk defa.

bakın diyorum

çocuklar kediler köpekler

dostlarım

sizi kırmışımdır şımarık

tavırlarımla

affedin beni

ya da mahkum edin

ama bilin sevdim sizi

dünyanın ortasında

bir ağacın gölgesine sığınarak

yalancı korunaklara

gizledim kendimi.

alın diyorum her bir parçam

bunlar ve şunlardır

alın sizin olayım

ben zaten en çok kendimden sıkılırım

bunlar, diyorum

parmaklarım

bunlar ellerim ayaklarım

bunlar saçlarımdır

bunlarsa acılarım

ağır geliyorsa koyun bir kenara

bakın sıradaki hayallerim

kırılanları ayıklayın,

paylaştıklarımız bize kalsın.

03 Mayıs 2016

Yol Üzerine Deme

yol,

daima aştığımız yoldur.

-tozu yine de sinmiştir, taşırız

paçalarımızda, yaralarımızda

umutsuzluğumuzda.

yol,

daima yürümekte olduğumuzdur

-adımımız bir adım geriden gelir

arka ayak ön ayak sarkık kollar

güneşten yanmış yüz

yine de sürükleriz kendimizi.

yol çünkü,

daima kendisini dayatmaktadır

itekler, acıtır, bazen

güldürür bazen -ve çoğu zaman

ne olduğunu bile anlayamadan yürümüşüzdür.

yol zira daima aşılacak yoldur

yolcu asla yolu seçemez

yoldur yolcusunu seçen

yolcuyu yolcu yapar yol.

ve yol

-ki yoldan başka bir şey yoktur-

vardır

yıldızlı yazlar, yağmurlu

karlı kışlar boyunca uzanır

ömürleri kat eder,

onları ömür haline getirir

-ya da bitirir.

ama yol

tükenmez.

14.02.2016/Saat 05:50